1e zondag in de advent A (2004)

Toen Jantje een jaar of zes was kreeg hij plotseling angst voor inbrekers.
Kwam het door verhalen op school?
Of lag hij ‘s nachts vaker wakker en hoorde hij onbekende huisgeluiden?
Je weet het niet bij kleine kinderen.
Het ging ook weer over, maar toen hij zes was nam Jantje zijn maatregelen.
Hij pakte grote vellen pappier en een dikke viltstift.
Hij begon te dicteren wat ik erop moest schrijven,
het liefst in letters met grote krullen: ‘Inbrekers weg’.
Ik weet dat we er ons een avond goed mee amuseerden.
‘Bij ons geen dieven’.
De plakkaten kwamen op alle ramen te hangen.
Jantje voelde zich veilig.
Veel huizen hebben tegenwoordig inbraakalarm.
We weten niet wanneer de inbreker komt,
maar we kunnen hem wel hoorbaar en zichtbaar maken.
In de oudheid gebruikte men er ganzen voor.
Nu zijn er honden, schijnwerpers, camera’s, sirenes en nog van alles.
We zorgen ervoor dat zijn komst wordt opgemerkt.

Vroeger stond er aan iedere ingang van een stad
een wachter die waakzaam toekeek wie er aankwam.
Het was vaak een vervelende karwei,
want hij stond daar uren alleen in weer en wind.
Nu zijn er geen stadswachters meer,
maar toch zijn er gelukkig nog wakende mensen,
bijvoorbeeld een portier, een vroedvrouw die wacht op de geboorte van een kindje,
iemand die stilletjes waakt bij een zieke of stervende,
en er zijn er nog veel meer…
Mensen die zorg dragen voor anderen, en dat is niet altijd aangenaam werk.

Als welzijnszorg deze advent meer aandacht vraagt voor menswaardige woningen,
dan is dat vanuit een waakzame zorg voor mensen.
Maar waakzame mensen zijn kan nog iets verder gaan dan dat.
Het kan ook een aanzet zijn om eens naar onszelf
en onze eigen manier van gedragen te gaan kijken.

In het evangelie vertelt Jezus zijn verhaal
met het oog op het Rijk van God.
Je weet niet wanneer God rekenschap vraagt.
Je weet niet wanneer het einde van de tijd er zal zijn,
niet van de wereld en niet van jou persoonlijk.
Is er dan geen alarmsysteem?
Kunnen we dan nergens aan zien dat God in aantocht is?
De mensen vroegen het Jezus.
Nee, ook Hij weet niet wanneer het einde er is.
Het komen van God lijkt op een dief.
De les is duidelijk.
Als de dief zich niet laat afschrikken door leuzen op blaadjes papier achter de ruit,
en als je het uur niet kent waarop hij binnensluipt,
dan kun je maar het best ervan uitgaan
dat hij elk moment van elke nacht kan komen.
Jezus zegt ons vandaag dat het niet genoeg is
om gewoon te leven alsof er niets aan de hand is.
Het leven is niet zo alsof er ons nooit iets kan gebeuren.
Dat weten wij allemaal…
Wij beseffen hoe broos alle menselijk geluk is,
hoe snel onze gezondheid ondermijnd kan worden,
hoe weinig er soms moet gebeuren om ons leven op zijn kop te zetten…
Welzijnszorgers zetten zich in om als goede wachters
te waken over een goed woonbeleid
en ze roepen ieder van ons op om mee op wacht te staan,
om ons achter hun doelstellingen te scharen.
Een slechte woonst om welke reden dan ook,
is al voldoende om welk gezin dan ook te ontregelen
Dan krijgen ze een naam waarbij andere mensen gaan denken:
die van de blokken zijn uitschot, ze zouden beter vertrekken.
of: ’t zal wel een hun eigen liggen dat ze in de problemen geraakt zijn,
dat ze maar ver uit onze buurt blijven wonen”
Wie waakzaam is weet dat dit iedereen kan overkomen
Wie waakzaam is onderkent dit ook in zijn leefomgeving.
Want wie waakzaam leeft, leeft in de verwachting van Gods komst,
die is elk ogenblik gereed om Hem in zijn leven te ontvangen.
Het evangelie zegt ons dat het komen van de Heer onverwacht gebeurt.
God komt in de mens die je naaste is en die op jou beroep doet:
omdat hij honger heeft…, omdat hij ziek is…, omdat hij vreemdeling is…,
omdat hij vriendschap en troost nodig heeft…
God komt tot ons in de mens die je vraagt aandacht te hebben voor hem
omdat hij slecht gehuisvest is..
Dat is doen wat Jezus gedaan heeft!
Overal ter wereld leven mensen die zich het lot aantrekken van hun medemensen.
Overal ter wereld vinden wij mensen
die zich niet terugplooien op zichzelf maar er zijn voor anderen…
Die zich inzetten opdat allen het goed zouden hebben.
In hen wordt God mens.
Laat ons onszelf klaarmaken om Hem met open armen te ontvangen.
Ik wens u een deugddoende en zinvolle advent toe.20