We hebben net in het boek Jesaja gelezen. Dat is niet in een keer geschreven. Rond oorspronkelijke woorden van Jesaja is een heel boek ontstaan in de achtste tot vijfde eeuw voor Christus. Het gaat over de roeping van Israel temidden van de elkaar opvolgende grootmachten van die tijd : Assyriërs, Babyloniërs en Perzen.Het lied dat we gelezen hebben is een prachtig visioen dat volgens bijbelgeleerden opgeschreven werd na de ballingschap in Babylon. Het schildert de nieuwe aarde die geschapen wordt , wanneer ieder trouw blijft aan de Thora, wanneer ieder eerlijk en rechtvaardig is. Dan kan het oude vergeten worden en is er alleen maar blijdschap. God wil het goede en het is aan de mens om het waar te maken. Een mooie tekst om het oude jaar af te sluiten en het nieuwe vol goede moed te beginnen.
In Matteüs lezen we dat we ons geen zorgen moeten maken over de dag van morgen, over voedsel en kleding, we moeten veeleer het rijk van God zoeken en zijn gerechtigheid. Weer hele mooie beelden met die lelies in het veld en die vogels in de lucht. Geleerden hebben uitgezocht dat Matteüs dit fragment heeft ontleend aan een oude bron, even oud als de brieven van Paulus, die uitspraken van Jezus bevat. Ze denken dat deze heel dicht bij de woorden van Jezus zelf gebleven zijn.. “Maak je geen zorgen om de gewone dingen van het leven, maar zoek het Rijk van God”. Wat bedoelt Jezus met het Rijk van God?
In de studiebijbel die onlangs is uitgekomen, staat dat de evangelisten verschillende antwoorden geven. Marcus dacht echt, dat het visioen van Jesaja binnen afzienbare tijd gestalte zou krijgen. Lucas is wat onduidelijker, hij zegt dat het Koninkrijk zich niet laat aanwijzen en tegelijk zegt hij dat het binnen ons bereik ligt. In de meer mystieke traditie van Johannes wordt benadrukt dat het Koninkrijk van God in ons midden is; je kunt het zien en je kunt er binnen gaan.
Wat kunnen wij hier bijna 2000 jaar later van leren. Vanmiddag besefte ik dat oudjaaravond niet een goede moment is voor gewik en geweeg. Laat ik daarom maar direct zeggen wat ik geloof. Ik geloof , ondanks alle bommen en raketten die de afgelopen dagen vlakbij het oude Jerusalem zijn neergekomen, dat het visioen van Jesaja werkelijkheid zal worden. God wil het goede en het goede is niet te stuiten, er komt een nieuw Jerusalem, een nieuwe aarde en een nieuwe hemel. Mensen kunnen zich in vele bochten wringen, vele zijpaden bewandelen, maar het komt goed. Er zullen steeds mensen zijn die de goede weg vinden.
Tijdens de vesperdiensten in de advent hebben we in het dagboek van Etty Hillesum gelezen. Zij heeft als vrije en vrijzinnige jonge vrouw tijdens de laatste wereldoorlog een lange innerlijke weg afgelegd. Uiteindelijk heeft zij als joodse vrouw het Koninkrijk van God gezien te midden van alle ellende om haar heen, ze is het rijk binnen gegaan en heeft het daardoor waar kunnen maken voor anderen. Door dat dagboek ongewild ook voor velen van haar lezers. Het Koninkrijk is ook in ons midden. Ook wij zijn geroepen ons kleine, bezorgde ik los te laten, om te aanvaarden wat op onze weg komt , om oog te hebben voor wie ons en anderen ten diepste draagt. We zijn geroepen tot vrijheid, vreugde, liefde, aandacht en goede moed. Wij zijn de handen van de Heer, schreef Teresa van Avila. Vanuit die vrijheid, vreugde, liefde, toewijding en goede moed wordt de nieuwe aarde geschapen door de eeuwen heen.
Het goede is niet te stuiten. Als we dat kunnen geloven, is er alle reden voor vreugde en goede moed voor komend jaar.