Broeders en zusters in Christus.
Een vrouw vertelde haar lang, lang verhaal van
ziek-zijn, pijn, angsten binnen haar gezin;
En toen begon zij een nieuw verhaal van toen ze zelf
te horen kreeg dat ze een vorm van M.S had.
En daarna kwam nog een verhaal over haar eerste
kleinkind dat licht gehandicapt geboren werd.
Dit was te veel geworden.
Ze zag het allemaal niet meer zitten. Waarom zìj,
waarom hààr gezin? Een tijd lang had ze haar geloof
opzij gezet.
“Maar” zei ze “ik heb toen troost en sterkte gevonden
in de woorden van een vriendin”.
“Och, God beproeft hen die Hij het liefst ziet En
nooit legt Hij een kruis op de schouders die tè zwaar
is.”
De stilte verstokte mij in een eerste moment. Ik zag
mensen voor mijn ogen die het blijkbaar en uiterlijk
toch veel gemakkelijker hadden. Ik zag gelukkige en
glimlachende gezichten.
Toen keek ik haar aan… haar gezicht was verrompeld
-nochtans was ze nog niet zo oud, - ze zat daar
gebogen, precies alsof de kruisen haar reeds hadden
klein gekregen. Ik werd ontroerd. Vooral heel erg
verbijsterd. Hoe konden zo’n uitspraken, nu, vandaag,\
- mensen troosten.?
Broeders en zusters,
Kan jij je voorstellen:
Dat twee verliefde jonge mensen, elkaar zouden kwellen
en pijnigen, omdat de één de andere gaarne ziet?
Dat kan toch niet…. Dat is puur cynisme.
Kan jij je voorstellen:
Dat een man zijn vrouw zou doen afzien, omdat hij haar
gaarne ziet?… Dat is toch louter cynisme. En als al
zo’n mannen bestaan dan is het omdat ze enkel zichzelf
gaarne zien.
Kan jij je voorstellen :
Dat een moeder haar kind zou afbeulen en allen voor
zich zou opeisen omdat ze het gaarne ziet?… Dat is
toch puur cynisme. En als er al zo’n moeder is, dan
is het omdat ze enkel zichzelf gaarne ziet.
Kan jij je voorstellen dat we zouden zeggen dat God je
doet lijden en afzien, omdat Hij je gaarne ziet? Dat
kan toch niet!… Dan zouden wij omgaan met een
cynische God. Ik denk dat we God niet dieper en
harder kunnen treffen dan zo iets over Hem te zeggen.
Er zijn mensen die met zo een beeld van God geleefd
hebben. Toen ze ontdekten, omwille van één of andere
evolutie, dat zo’n God niet kon bestaan, werden ze
diep ontgoocheld in hun gelovig-zijn. Ze werden
ongelovig. En ze hebben gelijk. Spijtig dat velen
juist dan niet meer verder zoeken naar wie God dan wel
is. Ons leven wordt zoveel voller als we God kunnen
ontmoeten.
Vandaag hoorden we de genezing van de 10 melaatsen.
Jezus GENEEST. Heb je er op gelet in het verhaal? De
melaatsen riepen van op grote afstand naar Jezus opdat
hij hen zou helpen. Van op grote afstand. Inderdaad,
de melaatsen mochten niet meer andere mensen
benaderen, ze moesten met een bel aankondigen dat ze
er aankwamen opdat de mensen hen zouden kunnen
ontvluchten. Ze werden geschuwd als de pest. Ze
waren een kanker in de samenleving. En ook de gezonde
mensen mochten niet naar hen toegaan. Melaatsen
werden uitgestoten uit hun eigen familiekring. Het
was erger dan niemand zijn.
Wat een mens pas helemaal ongeneeslijk maakt, levend
doodmaakt, dat is:
-dat men voelt dat men nergens nog mag komen,
-dat niemand je nog toekomst geeft,
-als iedereen je als de pest vermijd, men je doet
aanvoelen dat je er beter niet meer zou zijn.
Je bent een last voor de anderen en dus ook voor
jezelf.
Daarvan wordt men ziek tot in het hart. Bijna
levenloos.
Als Jezus dan zo’n mens geneest, dan betekent dit
zoveel meer dan de ziekte wegnemen. Hij brengt de
mens weer bij de mensen. Ze kunnen weer vriendschap
maken en geven. Ze worden hersteld in hun mens-zijn.
Ze zien weer toekomst. Leven.
Jezus wil met zijn genezingen iets vertellen over zijn
GOD, over zijn Vader waaruit hij zijn leven krijgt.
Hij laat je niet alleen. Juist in je harde lijden wil
Hij bij jou zijn. Hij legt je geen kruis op de
schouders. Hij helpt het dragen.
Soms is de NABIJHEID nog het enige medicament dat
leven kan geven, als geen ander medicament of dokter
je nog kan helpen. De nabijheid is… iemand die je
streelt, iemand die je een zoen geeft, iemand die
zachtjes je hand vasthoudt en je toefluistert ‘k zie
je gaarne.
Zo wil God bij die tere, kwetsbare mens zijn. Hij
wilt een mens optillen en dragen…kansen geven… nieuwe
toekomst geven , licht zijn in de donkerste
duisternis.