Jaargetijde voor de overledenen (2007)

Zusters en broeders

We zijn hier samen met onze gevoelens van enerzijds gemis en droefheid en anderzijds dankbare herinnering en weemoed.

Met deze gevoelens zijn we hier verzameld rond een lege stoel. Hij staat symbool voor de spanning tussen enerzijds leegte, onze dierbare overledene is er niet meer -de stoel is leeg-, en anderzijds aanwezigheid in ons hart en in onze herinnering. We doen de stoel niet zomaar weg. Het was de stoel van ons vader of moeder, broer of zus, zoon of dochter, vriend of vriendin . Met die stoel waarop onze dierbare zo vaak gezeten heeft, hangen zoveel kostbare herinneringen.

Die spanning van deze gevoelens wordt ondermeer ook beschreven in de volgende bezinning:

Voor D., een jaar later

Langzaam schuiven dagen weken en maanden dicht
Je stoel bleef leeg
Pijn verbrokkelt tot scherpe scherven
Je stoel blijft leeg

Vragen blijven komen, eb en vloed
‘waarom?’ en ‘hadden we dit of dat…?’
En wat rest zijn lege schelpen
Doelloos op het natte zand

Je stoel bleef leeg
je kon elk moment binnenkomen
maar ik zag je slechts in dromen
flitsen flarden
vluchtig vliedend
en nooit meer thuiskomen

Je stoel blijft leeg
Scherven bleven prikken, werden kleiner,
Warme herinneringen als pleister

Je bent er nog, in niet-vergeten
Dankend denken
Teder gedenken
Aan tafel je stoel weer bijschuiven
En stil weer verder gaan

En met deze gemengde gevoelens komen we hier bidden en luisteren.
De eerste lezing, de tussenzang en het evangelie van deze eucharistieviering vormen een sterk geheel met een vreugdevolle boodschap. De tekst van de eerste lezing hangt bij het kruis van de begroeting, achteraan in de kerk. Het zegt ons: ‘Jij bent niet dood, de Heer heeft je geroepen.’

En in de tussenzang vroegen we “ Heer, herinner U de namen van hen die gestorven zijn…en vergeet niet hoe zij dag en nacht uitkeken naar het Vaderhuis, hun toebereid”.
En in het evangelie horen we hoe Jezus zegt:
“Wees niet ongerust, maar vertrouw op God en op mij.
In het huis van mijn Vader zijn veel kamers;
zou ik anders gezegd hebben dat ik een plaats voor jullie gereed zal maken?“

Als gelovige mensen mogen we er op vertrouwen dat onze dierbare doden zijn thuisgekomen op hun eindbestemming, en dat ze daar , over de grenzen van ruimte en tijd heen, ons nabij blijven.

Na de communie zullen we straks het kruisje dat op de kist lag tijdens de begrafenis van uw dierbare, meegeven aan de familie.
Het is een uitnodiging om hen in uw gebeden te gedenken en God en hen te danken voor het vele dat ze ons gegeven hebben. Amen.