De Nobelprijs winnen,
een eredoctoraat ontvangen,
een ereteken opgespeld krijgen voor bijzondere verdienste,
de gouden schoen krijgen,
het is maar een greep uit de vele erkenningen
die een mens te beurt kunnen vallen.
Het zijn erkenningen omwille van één specifieke eigenschap.
Het betaamt niet er zelf op te azen, je moet ze verdienen
en verrast zijn wanneer je ze krijgt.
Heiligen hebben er nooit op geaasd
om ’tot de eer van de altaren’ verheven te worden.
Hun betrachting was altijd Jezus voorbeeld na te volgen
en misschien zij ze daar zelfs maar fragmentarisch in geslaagd,
maar God voltooit wat onaf blijft in het leven
en wie in het kleine onopvallend groot is, die wordt gezien!
De Kerk wil dat met een teken beklemtonen
en heeft procedures voor zalig- of heiligverklaring.
Ze wil mensen als voorbeeld erkennen
en samen met hen anderen aanmoedigen in hun levenskeuze.
Naast de ‘officieel’ heilig verklaarden,
kruisen we op ons pad dagelijks ‘onbekende’ heiligen:
ze klagen onrecht aan en worden niet moedeloos het te bestrijden;
ze getuigen voluit dat hun geloof hen sterk maakt
en dat Jezus hun inspiratiebron is
en ze zijn niet bang om omwille van hun overtuiging ‘op hun kop te krijgen’!
In wat ze doen, schuilt iets bevrijdend.
Ze halen de pers niet, maar Jezus heeft ze genoemd :
‘Zalig zij .’.
2011-2012 - Allerheiligen