Het is weer zover.
De pompoenenmania wijst ons erop dat Allerheiligen voor de deur staat.
Velen die vroeger rond 1 november naar de kerk kwamen en een pot chrysanten plaatsten op het graf van hun dierbaren voorgangers, lopen nu met hun (klein)kinderen aan de hand te griezelen op één of andere Halloween-nocturne.
Vrijdagavond was het hier al prijs bij ons in Assenede. De gezinsbond zette weer zijn beste beentjes voor.
Teresa kwam thuis met prachtig geknutselde spinnen, heksen en pompoenen.
Niets verwees naar Allerheiligen.
Dit succes wijst erop dat de vragen en gevoelens gebleven zijn en mensen antwoorden blijven zoeken …
Voor mij Allerheiligen dus.
De Heilige Halloween komt daar voor mij niet echt bij.
Wie dan wel ?
Wie zijn mijn favorieten ?
In de eerste plaats de klassiekers.
Maria, Maria, ik hou van jou.
Paulus, dit jaar speciaal in de picture.
Toontje als ik weeral eens iets kwijt ben geraakt.
Onze kinderen heten Benedikte, Francis en Teresa en de heiligen naar wie ze (al hebben ze daar zelf niet om gevraagd) genoemd zijn, veroverden een bijzondere plaats in ons hart.
Zelfs de ouders van kleine Trees behoren nu tot ‘de club'.
Er zijn natuurlijk ook de nieuwkomers.
Kleine broeder Charles de Foucauld die onlangs 150 werd.
Damiaan.
Jozef Triest.
De kranige Soeur Emmanuelle die nooit een blad voor de mond nam en deze week besliste haar eeuwfeest in de hemel te vieren. Ze had er wellicht een afspraak met o.a. Abbé Pierre en frère Roger.
En dan zijn er nog de heiligen van vandaag.
Sommigen hebben een naam : Jeanne Devos bijv. of zuster Leontien.
Maar ook de vele naamlozen die leven of proberen te leven volgens het recept van de bergrede.
Zalig degenen die kleine hulpeloze mensen nabij zijn want zij hebben God ontmoet en zijn ingegaan op zijn uitgestrekte hand.