Alle omstaanders geraakten ook opgewonden,
toen de herders zo uitbundig hun verhaal vertelden
over de stille nacht, het stralende licht, de engel en zijn boodschap
dat de Redder geboren was, als een Kind in een kribbe.
Maar Maria bleef rustig en zwijgzaam
en bewaarde alles in haar hart.
Zij leerde begrijpen wat die vreemde naam betekende
die haar van godswege voor haar kind was gemeld:
Jeshouah: God redt Zijn volk!
Maar hóe wilde God dan wel Zijn volk redden?
Zijn Redder lag daar als een Kind in een kribbe
en Zijn eerste bewonderaars waren enkele arme herders.
Blijkbaar komt onze reddende God
niet spectaculair uit den hoge
om als een heerser met geweld orde op zaken te stellen.
Blijkbaar gebruikt Hij een heel andere manier om te redden,
een heel menselijke manier,
nl. de broze weg van de medewerking van de eenvoudigen.
Maria leerde ontdekken dat God ons allen reddend nabij komt,
niet hoogheilig en almachtig, niet stijf en afstandelijk,
niet eisend, dreigend of straffend,
maar wel warm en teder, menselijk en weerloos,
dankbaar, levenbrengend en helend.
Onze God redt op een liefdevolle manier.
Hoe kon God ons duidelijk maken
dat Hij ons niet wilde redden met dwang en overmacht,
maar met respect voor onze menselijke vrijheid?
Hij deed het door ons Zijn liefde aan te bieden
en door ons op die manier de mogelijkheid te geven
tot een persoonlijk en begeesterd antwoord van wederliefde.
In tegenstelling tot andere systemen of godsdiensten
verlangt de christelijke God van ons, mensen, inderdaad
geen onderwerping
aan de verpletterende zekerheid van een natuurwet,
of ook geen onderdanige schrik
voor een bovenwereldse overmacht.
Onze God biedt ons geen wet
waarop wij alleen maar onderdanig kunnen zeggen dat ze juist is.
Onze God biedt ons Zijn liefde
waaraan wij ons kunnen geven met heel ons leven.
Alleen in het christendom wordt zo sterk benadrukt
dat wij mensen uit vrije wil en met persoonlijke bezieling
dankbare wederliefde kunnen tonen
tegenover de zo heel menselijke aanwezigheid van onze God
midden onder ons op onze aarde.
Als God ons dat vooral wilde duidelijk maken,
dan kon Hij toch geen betere weg kiezen
dan door geboren te worden als een Mensenkind.
Een kind heeft immers niet de macht
anderen tot iets te dwingen.
Maar, gewoon door er te zijn in al zijn weerloosheid,
maakt een kind in het hart van allen die het omringen
geweldige krachten los.
Er ontstaan een mateloze toewijding en opoffering
van ouders, grootouders en allen die het kind genegen zijn.
Dat God de weg van de weerloze liefde koos om te redden,
heeft het grote nadeel
dat Hij door sommigen niet aanvaard en verworpen kan worden,
wat ook zal gebeuren en ook nu gebeurt.
Maar die weg heeft het grote voordeel
dat zij die Hem wel erkennen, het doen uit vrije wil
en aan de lijve ervaren
dat hun reddende liefdeGod niet dwingt,
maar hen uitnodigt zichzelf te geven en weg te schenken,
zichzelf te vergeten en te delen met anderen.
En die gewekte edelmoedigheid brengt echt leven.
Maria, had “ja” gezegd, toen ze zwanger was,.
“ja, om mee te werken met Gods reddingsplan”.
Nu haar Kind ter wereld is gekomen en zij moeder wordt,
begint concreet duidelijk te worden wat haar medewerking betekent.
Zij heeft haar ja-woord vernieuwd.
Dat vieren wij vandaag:
dat Maria aanvaard heeft de Moeder te worden
van een Redder, die een heel ’eigen weg’ kiest,
de weg van de weerloze liefde,
die wederliefde wekt bij de eenvoudigen en de kleinen.
Dank u, Moeder!