De post maakt overuren, we sturen elkaar allerlei goede wensen. En er zijn vele mooie kaarten bij. Soms is er veel geld en - nog mooier vind ik - veel zorg aan besteed. Voor de kaarten die ik van u kreeg, zeg ik welgemeend: dankjewel. Aan het eind van het oude en begin van het nieuwe jaar doet hartelijkheid goed. Niemand van ons kan zonder. Dus daarom zeg ik: dankjewel.
Er was dit jaar een kaart bij met daarop een piepklein brei-werkje: twee houten kaasprikkertjes als kleine breinaalden en de tekst luidde: ‘Maak iets moois komend jaar…’. Ik weet zeker dat ik weer heel wat steken zal laten vallen, maar aan het begin van ieder nieuw jaar hebben we 365 nieuwe kansen om er het beste van te maken. President Kennedy zei indertijd bij de aanvaarding van zijn ambt: ‘Vraag niet wat het land voor jou kan doen, vraag wat jij voor het land, voor anderen doen kunt’. De vraag aan het begin van het nieuwe jaar is niet enkel: wat zal het nieuwe jaar ons brengen?; maar ook: wat is mijn inbreng in het nieuwe jaar. Maak ik er iets moois van ook ten bate van mijn omgeving, de samenleving, de geloofsgemeenschap?
Zolang ik mij kan herinneren, hadden wij thuis de goede en gelovige gewoonte het oude jaar uit en het nieuwe jaar in te bidden. Even vóór de klokslag van twaalf uur begon moeder met een ‘tientje’ van de rozenkrans. Een mooi gebruik vond ik, want naast de handen uit de mouwen steken, leerden wij ze ook op tijd te vouwen. Véél hebben we in eigen hand, maar lang niet alles. Mensen die het voorbije jaar een en ander onverwachts kregen te verwerken, kunnen daarover meepraten. En dan is het een groot geluk als je kracht kunt putten uit het gebed.
Dankbaar om het geschonken goede in het voorbije jaar bid ik met u en voor u om een gezegend nieuwjaar. Dat wij elkaar tot zegen zijn, dat we zalige mensen zijn: Zalig Nieuwjaar!