Lieve mensen in de kerstnacht,
hoe donkerder de tijden, hoe meer verlichting ik verkoop.
dat zei de man in het tuincentrum bij zijn kerstmarkt;
Zo is het, maar ….
Dit zijn woorden uit de kerstpreek van mijn eerste jaar als pastor.
en dit is mijn 40 e jaar. Het zijn kennelijk woorden van alle tijden.
Het zijn woorden die nu nog net zo opgaan;
want we willen de crisis even vergeten,
het donker verdrijven,
we willen hoop hebben en licht zien.
We zijn hier in de kerk niet om de problematiek van onze wereld
te bespreken, we zijn hier om , nou komt het erop aan…
om elkaar te verkondigen dat God bij ons is,
hier in dit huis, en niet alleen hier,
maar overal in de wereld. God bij ons!
“Ik geloof niet in verhaaltjes,” zei iemand;
en ik zei: “ik ook niet.” Maar dat geloofde hij weer niet.
Hij zei: " ja, maar jij gelooft toch in die stal en die voerbak.."
ach, nee, en ook weer ja, maar niet op de manier van: en zo is het gegaan.
Maar ik geloof dat ik het verhaal van die nacht
nodig heb, hard nodig om de boodschap van het geloof
vorm te geven; ik heb het verhaal nodig voor mijn geloof.
want zonder woorden, zonder beelden kan geen geloof bestaan
En ik zie in dat verhaal dat me heel dierbaar is geworden
tal van elementen die mijn geloof voeden
en levend houden en die het licht van het geloof laten schijnen
op de alledaagsheid van mijn leven.
Vorige week sprak ik iemand die vertelde dat hij enkele jaren geleden
rond de tijd van Kerstmis zwaar leed had te verduren;
spannende tijden rond de gezondheid van een dierbare.
en hij kwam met kerstavond in de kerk,
en hij zei: het ging nergens anders over dan over
herdertjes, en engeltjes en kindjes en kribbetjes,
en zei hij: ik dacht bij mezelf; daar kom ik helemaal niet voor,
ik kom om een beetje steun te vinden,
om wat kracht op te doen,
moed om staande te blijven bij groot verdriet.
Dat is de situatie waarin we verkeren;
bij alle zwaarte die het leven soms heeft, zoeken we steun,
bij alle donkerte, licht,
bij de crisis, hoop op betere tijden.
En zo is het met velen,
want er gebeurt van alles in ons leven en in onze wereld,
soms is er veel meer reden om in vertwijfeling uit te roepen:
God, waar ben je? Momenten in ons eigen leven
waarvan we zeggen: kan ik wel in God geloven?
Is er wel een God die ik u mag noemen
en hoe zou die U er dan uitzien?
En het verhaal van vannacht vertelt de boodschap:
God is met ons, dat zegt dat kind, kijk naar dat kind,
God is bij ons, dat is de boodschap van zijn leven;
en in de verschijning van een kind zie je dat die God er
niet is om op te treden met macht en majesteit;
dat laat hij aan de keizer en alle machthebbers van elke tijd;
nee, in een klein kind komt God in ons midden,
weerloos, het stelt nauwelijks iets voor,
het vraagt erom dat we het koesteren, dat we het verzorgen
dat het we het kansen geven,
kansen om uit te groeien,
in ons tot de echte maat van de mens die Jezus is geworden.
Hij is geboren, Hij heeft geleefd hier op aarde,
Hij heeft indruk gemaakt, zijn sporen achtergelaten,
zijn boodschap verteld,
we vieren zijn bestaan,
van toen, maar ook van nu, dat Hij er is, .
als wij hem geboren laten worden.
als wijzelf, zoals Hij, er zijn voor elkaar,
licht en leven en vrede en eindeloos.
Verhalen, omdat we woorden nodig hebben
om het toch te kunnen hebben
over een werkelijkheid die boven ons uitgaat.
God met ons, zalig Kerstmis.