In een donkere nacht werd in een stal een kind geboren
als een belofte van licht en vrede, van nieuwe toekomst, van God-heel-dichtbij.
Het werd geboren in de nacht en heeft dus niet gewacht
tot het licht werd en de wereld stralend nieuw was.
Het werd geboren in een stal en heeft dus niet gewacht
tot het welkom was en onderdak vond.
Het werd geboren in een harde tijd en heeft dus niet gewacht
tot er definitief vrede gekomen was en ieder conflict verdween.
Het werd geboren in een samenleving vol religieuze onrust en heeft dus niet gewacht tot mensen elkaar konden vinden over grenzen van religies heen.
We vieren dus Kerstmis niet om te vertellen dat alle nacht en duister verdwenen is,
dat alle mensen zijn thuisgekomen, dat vrede werkelijkheid is geworden in onze wereld en God er plots heel tastbaar en onverdeeld te vinden is.
We vieren Kerstmis om in deze wereld en deze tijd niet te vergeten
dat we dragers van licht zijn als we eerst het licht in onszelf durven ontdekken.
Dat we een oase van vrede en acceptatie doen groeien
als we eerst thuiskomen in en bij onszelf.
Dat God zicht- en tastbaar wordt als we eerst zelf durven zwijgen
en die woordeloze stilte van belofte binnen gaan.
bij Kerstmis * door Vincent Duyck * past.eenh. Emmaüs St.-Andries-St.-Michiels-Brugge