Gods liefde die wil geboren worden
op onze aarde, in ons hart.
Is dat wel mogelijk?
Is het wel mogelijk dat Gods Liefde
weer onder ons komt wonen, dit jaar?
Kan het nog wel dat God,
op deze aarde, onder ons,
wéér iets nieuws begint?
Wij, christen-gelovigen,
wij durven hierop volmondig antwoorden :
Ja! Ja! God kan dat!
Ondanks onze ontgoocheling
over mensonwaardige toestanden,
durven wij verkondigen
dat voor God niets onmogelijk is…!!!
De liefde kan wel degelijk
opnieuw geboren worden in ieder van ons…!!!
Op wélke manier dat kan gebeuren
kunnen wij in deze dagen best leren
door naar de kerststal te kijken.
Ieder van ons zal wel een stukje van zichzelf herkennen
in één van de personnages rond de kribbe.
Kijken wij naar het plaats van het gebeuren.
Wij zien een stal, geen kraaknet paleis.
Een stal met zijn hoeken en kanten
waar het niet overal even proper is…
Juist zoals in ons hart met zijn beperkingen en fouten
die niet altijd mooi zijn om aan te zien…
Het is wonderlijk,
maar het is juist dáár en nérgens anders
dat de Liefde wéér wil geboren worden.
Wij hoeven géén schrik te hebben
van onze eigen zwakheden.
Die zijn niet belangrijk…
Als wij maar
de liefde durven binnenlaten in ons leven…!!!
Dat is het énige dat telt…!!!
Liefde wordt altijd geboren
vanuit een zwak en kwetsbaar hart…
Een sterk en ongenaakbaar hart,
dat heeft géén liefde nodig…
Kijken wij naar de herders.
Herders zijn mensen die bij hun dieren blijven.
Die véél van hun dieren houden.
Wie écht van dieren houdt,
wie graag dieren verzorgt,
die houdt ook van mensen.
Herders zijn graag bereid om te gaan helpen
als er ergens hulp nodig is.
En ze zijn nog zo attentievol
om een geschenk mee te brengen ook.
Hun liefde is zorgzaam en attentievol…
Kijken wij naar Jozef.
Hij is overrompeld door het mysterie
dat rond hem aan het gebeuren is.
Maar in alle stilte aanvaardt hij de situatie.
Gewoon omdat hij zóvéél houdt van Maria, zijn vrouw.
Éérst had hij geaarzeld
of hij het kind van Maria wel zou aanvaarden…
Zoals ook wij het moeilijk hebben om God te aanvaarden
als Hij in ons leven komt als een weerloos kind.
Ook wij zijn geneigd
om die weerloze God weg te moffelen uit ons leven.
De aanvaarding en de dienstbaarheid van Jozef,
is, net zoals héél de houding van Maria,
het eerste teken dat
met dit weerloze kind, met die weerloze liefde,
een nieuwe wereld begint…
Liefde beschermt altijd de weerloosheid…
Kijken wij naar Maria.
Elke vrouw voelt zich nauw verbonden
met deze jonge moeder.
In de zorgzaamheid en in de tederheid
waarmee Maria zich over haar kind buigt,
ervaren wij iets van ons eigen groot verlangen
om liefde en tederheid te geven en te ontvangen.
Maria had “Ja” gezegd.
God had haar medewerking gevraagd.
Een jonge, eenvoudige vrouw
uit een piepklein dorpje
maakt Gods plannen mogelijk.
Omdat onze God een God van Liefde wil zijn,
zal Hij in onze wereld niets bewerken,
zonder de toestemming en de medewerking van mensen.
Voor God is niets onmogelijk…
Maar Hij laat ons vrij
om voor zijn Rijk van liefde te kiezen.
God en mens werken sámen
aan de nieuwe geboorte
van de liefde die niet dwingt,
die vol respect
tederheid schenkt en ontvangt…
Kijken wij naar het Kind.
Gods Liefde is fris en nieuw,
zoals een pasgeboren kindje.
Maar Gods liefde is ook wéérloos als een kind.
Gods liefde gebruikt niet de methode
van de verpletterende macht…
Ze gebruikt eerder
de zéér menselijke tekens van genegenheid
en van machteloze kwetsbaarheid
die het beste in ons oproept…
Zacht, teder, uiterlijk kwetsbaar en weerloos,
zonder prestatiedrang: zo is onze God…
Goede mensen,
God wil geboren worden
in het kwetsbare hart van elke mens
die zorgzaam en attentievol is…
Van elke mens die weerlozen beschermt…
Van elke mens die tederheid schenkt…
In zulk een mensenhart voelt God zich thuis…
In zulk een mensenhart begint het Rijk Gods…
Kerstmis (2005)
Feest · 25 december · Kerstmis · wit