EUCHARISTISCH.GEBED –
feest Gedaanteverandering- Mc.9, 2-20.
PREFATIE :
God, Goede Vader,
drie leerlingen mochten met U samenzijn bovenop de berg :
een ogenblik van stilte en rust, een moment om God beter te leren kennen.
Dit samenzijn met U wilden ze uren laten duren en voor eeuwig vasthouden…. .
Dit was voor hun klein geloof veel te vroeg, te broos om te dragen.
Daarom heeft U ze teruggestuurd – de berg af – naar beneden, naar de plaats van wachten, van inkeer, van hopen en bidden, van ‘ingetogen’ zijn bij U totdat Hij wederkomt.
Zo mogen wij hier en nu samenzijn, gedragen door God, gedragen door elkaar – om verlangend uit te zien naar een nieuwe wereld, haast onbereikbaar bovenop die berg en toch dichtbij U.
In ons heeft Jezus een groot verlangen gewekt, naar een betere wereld, vol van het beste dat leeft in ieder mens,
in elk van ons.
Dit alles ligt verscholen – onmerkbaar en onherkenbaar.
Toch spreken we van een wereld vol geluk en gerechtigheid,
boven op de berg.
Daarom loven en danken wij Hem en willen wij U dankzeggen met alle heiligen in de hemel.
Heilig, heilig, heilig de Heer….
EUCHARISTISCH GEBED :
Boven op de berg gaf Jezus zijn leerlingen – zijn vrienden – een nieuw gelaat, een nieuw uitzicht hoog boven die ‘pijnlijke werkelijkheid’.
Daarom bracht Hij zijn leerlingen samen om maaltijd te houden, om te bidden, om zich te sterken aan hun samenzijn.
Zij wilden zichzelf uit handen geven voor een nieuwe wereld- zonder haat en ellende, zonder pijn en zonde.
Daarom bidden wij, almachtige God :
beadem met uw Geest dit brood en deze beker,
- opdat ze voor ons mogen worden tot Lichaam en Bloed
van Jezus, uw Zoon en onze Heer.
Zo heeft Hij het opnieuw gedaan – die avond voor zijn sterven – toen Hij zijn leerlingen samenbracht voor een laatste maal.
Hij nam het brood in zijn handen, hield het hun voor en zei :
‘Neem en eet hiervan gij allen, dit is Mijn Lichaam,een nieuw verbond aan éénieder gegeven en zomaar weggeschonken’;
Nadien nam Hij ook de beker met wijn, teken van gloedvol samenzijn, Hij zegende Hem en sprak erover een dankgebed uit, dierbaar in gebaar en woord :
‘Dit is de beker van een nieuw en altijddurend Verbond –
aan ieder van u aangeboden – dit is Mijn Bloed, een teken van ons verblijf – bovenop de berg en nu toch naar beneden.
Verkondigen wij het mysterie van ons geloof.
Dit samenzijn hier is gedragen door vreugden en zorgen, door pijn en lijden – dat we allen dragen- zoals Jezus’leven – zijn lijden – zijn sterven heeft gedragen.
Dit alles krijgt niet het laatste woord, dit is niet de laatste levenszin, het laatste woord klinkt als verrijzenis – haast onbereikbaar bovenop die berg.
Wij brengen U nu het offer van zijn lichaam en zijn bloed, een gave die Gij gaarne aanvaardt, een gave voor het welzijn van de wereld.
Heer, zie welwillend neer op dit heilig offer dat Gij aan ons,
Uw Kerk, hebt toevertrouwd.
Wijd uw gedachten, Heer, aan allen voor wie wij dit offer
Aan U opdragen :
Vooreerst voor uw dienaar, onze paus …,
Voor de bisschoppen van de hele kerk,
Voor de priesters, diakens, voor de kloosterlingen en
allen die pastoraal werkzaam zijn, voor allen ook die U
dit offer aanbieden en voor heel het gelovige volk hier aanwezig waarvan Gij zoveel dienstbaarheid verwacht. Denk ook aan hen die in vrede met Christus, uw Zoon
gestorven zijn en aan alle doden waarvan de gelovige gezindheid door U alleen was gekend.
Geef hen rust en vrede en laat hen treden in het licht van uw Aanschijn.
Samen met heel uw volk, met de maagd Maria ,- de moeder van de Heer,
met de apostelen en martelaren en al uw heiligen;
samen ook met allen ter wereld,
die op U hun vertrouwen hebben gesteld, erkennen wij uw grootheid en brengen wij U onze dank,
door Jezus, uw Zoon en onze Heer.
Door Hem en met Hem en in Hem
zal uw Naam geprezen zijn,
Heer, onze God, almachtige Vader,
in de eenheid van de heilige Geest,
hier en nu en tot in eeuwigheid.
Amen.