Hoe kunnen wij vandaag op een geschikte wijze de verheerlijking van Maria verkondigen? Zeker niet beter dan met de woorden waarmee de liturgie op deze feestdag de lof van Maria zingt. De liturgie neemt in het evangelie, het bezoek van Maria aan haar nicht Elisabet, tot voorbeeld voor haar laatste gang naar de hemelse Vader. ‘Zij gaat over het gebergte’, over alle gebergten van haar zwaar beproefd leven, tot God in den hoge. Wat heeft Maria in haar leven niet aan moeilijkheden, beproevingen, lijden doorstaan! Maar over alles is ze heengegaan en als een moedige gelovige heeft ze het doel bereikt. ‘Met spoed ging zij’. Zij kon als het ware niet meer wachten om haar geliefde Zoon terug te zien.
Maria heeft zeer zeker een zachte dood gehad, omdat ze helemaal los was van alle aardse dingen, omdat ze met heel haar wezen in hoopvolle verwachting reeds met haar Zoon verbonden was. Zij kon niet langer wachten; voor haar was de dood een doorgang naar God en met spoed heeft zij zich in haar sterven aan God toegewijd. Toen zij door de donkere tunnel van de dood was heengegaan, hebben engelen en heiligen haar vol vreugde ontvangen met de woorden van Elisabet: ‘Gij zijt meer gezegend dan alle vrouwen en gezegend is de vrucht van uw lichaam, Jezus’. De gang van Maria naar Elisabet was een gang van dienstbaarheid en liefdevolle zorg. Maria wilde een bejaarde vrouw in haar barensweeën bijstaan. Zo is ook haar gang naar de hemel niet alleen een voltooiing voor haarzelf, maar het begin van een gang van dienstbaarheid naar een wereld die in barensweeën verkeert.
‘Ik kom om het lijden te verlichten’, zei Maria in Banneux. Dat is de gang van Maria tot ons, die wenen en klagen in dit dal van tranen. Maria komt tot ons om ons bij te staan. Moeder van altijddurende bijstand, noemen wij haar. Daar ligt de diepe reden van het onwankelbaar vertrouwen dat de gelovigen in Maria stellen. Zij is immers de Troosteres der bedrukten, de Hulp van de zieken, de Toevlucht van de zondaars.
De Schrift zegt ons dat Jezus zetelt aan de rechterhand van de Vader om steeds voor ons ten beste te spreken. Met Hem op de meest innige wijze verbonden, leeft Maria in de hemel verder als onze voorspreekster in alle noden. Niet alleen om de grote noden van de Kerk is zij bekommerd, maar ook om al die kleine, eenvoudige zorgen van iedereen, van ons persoonlijk. Zij is immers met ons verwant. Volgens de wil van Jezus aan het kruis is zij ons tot moeder geworden.'
Zo mogen wij ook, zoals Elisabet, dankbaar en verwonderd zeggen: Hoe komt het dat de moeder van de Heer tot mij komt, aan mij denkt, mij helpt?
Als wij vandaag met de heiligen dankbaar het Magnificat zingen, dan drukken wij daardoor de gevoelens uit die Maria bezield hebben bij haar intocht in de hemelse heerlijkheid.
Tijdens haar leven en nog meer in de hemel was Maria overweldigd door een gevoel van dankbaarheid, omdat God, die machtig is, grote dingen aan haar heeft gedaan. Zij had tijdens haar leven eigenaardige ervaringen meegemaakt en zij vindt die nu in de hemel nog bekrachtigd: ‘Armen heeft God met rijke gaven vervuld en rijken zendt Hij heen met lege handen’. - ‘Machtigen haalt Hij omlaag en eenvoudigen brengt Hij tot aanzien
Zo handelt God en niet alleen met haar. Maria wist dat God zo met alle mensen handelt. God ontfermt zich over de mensen. Wat Hij met Abraham gedaan heeft, met Israël, dat doet God van geslacht tot geslacht, altijd.
Maria Tenhemelopneming is een hoogfeest voor ons christenen, want Maria is voor ons het duidelijk bewijs dat God steeds zijn milde erbarming indachtig is, Die barmhartigheid is in God altijd levendig en werkzaam. Die erbarming heeft Maria verheerlijkt en zij gaat steeds verder en bereikt vandaag ons, zoals ze ook onze kinderen en kleinkinderen zal bereiken. Daarom opent de Kerk deze viering met de woorden: ‘Laat ons vandaag allen verheugd zijn, nu wij de feestdag vieren van de Tenhemelopneming van Maria’, want onuitputtelijk is de blijde hoop die ons uit dit feestgeheim toestroomt.