Elke natie heeft een nationale hymne. Bij grote gelegenheden wordt die gezongen. In principe behoort ieder mens dan ontroerd te zijn. En dat gebeurt ook. Alleen, het is een mager gebeuren als je enkel de melodie kent en niet de tekst. Opdat punt scoren onze waarde landgenoten niet hoog.
Het Magnificat is ook een nationale hymne. De tekst wordt door Lucas op naam gezet van Maria. Dat leert ons veel over deze vrouw. Haar script is geen persoonlijk, intieme dagboek. Het is gezongen geschiedenis: wat ons toch allemaal te beurt valt! Het gaat goed met ons volk. Wat wij al eeuwen hadden gehoopt, is geschied. Wij hebben niet voor niets geleden en gebeden. Wij beleven nu een einde en een begin. Gedaan nu die lange doffe ellende. De wanorde van het onrecht houdt hier op. De profeten krijgen eindelijk hun gelijk. De vernederde mens wordt in de hoogte gestoken en de verhevene wordt vernederd. Alles valt in de juiste plooi. Eindelijk!
Dat mag Maria uitzingen. Zij componeert haar lied door de mooiste teksten uit de oude boeken op een rijtje te zetten. Zij verzamelt verzen uit Samuël en het boek der psalmen. Zo maakt ze haar gedicht. Zoals gezegd, het is geen individuele expressie van een individueel gevoel. Zij geeft taal en toon aan een lied voor een heel volk. Maria is geen soliste. Zij zingt voor het verzamelde volk van Israël.
Het is echter nog meer. Het wordt ook over de grenzen gehoord: elk geslacht prijst mij zalig. Het is dus ook voor alle generaties van mensen bedoeld. Maria zingt een bijbelse ‘Internationale’. Alle mensen die ooit en waar ook ter wereld christen zullen worden, zullen bij elke grote gelegenheid dit volkslied mogen zingen. Met woorden waarvoor hun mond breed opengaat. De hele wereld mag dit horen. Grote componisten deden er goed aan het Magnificat te vereren met een cantate of een oratorium. Het is deze hommage meer dan waard.
Kan dat ook niet de betekenis zijn van dit feest van vandaag? Ieder mens die deze woorden zingt, ieder mens die vanuit deze woorden leeft, is thuis bij God. God is blijkbaar een attente muziekliefhebber. Zijn hart gaat open voor elk lied over een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, zoals Hij dat heeft bedoeld. Maria is dus heel welkom op Gods adres. De hemel is haar eigenlijke thuis, haar woonplaats voorgoed.
Dat alles leert ons een dubbele les. Maria is thuis bij de mensen. Zij werd door mensen geadopteerd. Liefde gaf haar duizend namen. Dat lied kennen duizenden Vlamingen. Ze zingen het niet met de tanden op elkaar… zoals onze helden dat doen op het voetbalveld. Verder is Maria ook thuis bij God. Ook daar wordt zij aangenomen en opgenomen. Met haar haalt God een mooie garve binnen van Zijn oogst. Het Magnificat zal gezongen worden bij haar intrede.
Eén regel beleven van dat lied. En we zullen heel welkom zijn!