De lofprijzing van de Kerk schijnt Maria heel ver van ons af te duwen. In liederen en litanieën wordt zij letterlijk de hemel in geprezen. Zij lijkt zo anders te zijn dan wij, gewone stervelingen. Wij zijn door zonde getekend, zij is onbevlekt ontvangen. Zij heeft haar maagdelijkheid behouden en is toch moeder geworden, moeder van God nog wel. Zij heeft een voorbeeldig leven geleid. Ze is met lichaam en ziel ten hemel opgenomen, dat wil zeggen dat zij de nederlaag van de dood niet heeft moeten ondergaan. Wij zullen daar echter niet aan ontkomen.
Dat alles maakt haar zo verschillend van ons. Ze lijkt wel een godin. De christenen van de Reformatie hebben ons dat terecht verweten. Want Maria is geen godin. Ze is mens, Op-en-top. Juist dat heeft de Kerk willen uitdrukken in her dogma van haar onbevlekte ontvangenis: Maria werd niet door de zonde getekend. Zo iemand is pas werkelijk helemaal mens! Zo immers heeft God de mens geschapen. De zonde heeft Hij niet gewild en, bij manier van spreken, niet in zijn hoogste schepsel ingebakken.
We vieren het hoogfeest van Maria’s tenhemelopneming. Dat ligt helemaal in de lijn van het voorgaande. Wie immers niet door zonde getekend is, gaat niet in de dood ten onder. Van Maria wordt dan ook niet gezegd dat ze gestorven en verrezen is, maar wel dat haar leven eindigde in een dormitio, een inslapen. Haar levenseinde was een rimpelloze overgang van heel haar persoon lichaam en ziel) naar de volle gemeenschap met God.
Dat alles is nogal hoog gegrepen. Toch is dit het geloof van de Kerk. ‘Diep-zinnig’ is het. Vanuit dat geloof kunnen we onbevangen kijken en luisteren naar Maria zoals ze in de Schrift optreedt. Wie zich afvraagt wat een leven in volle harmonie met God dan wel kan zijn, vindt daar een antwoord. Kijk gewoon naar Maria!
Haar levensweg loopt niet over rozen. Ze moet met indringende vragen leven en pijn blijft haar niet bespaard. Ze door-leeft dit echter in volkomen openheid voor God. Zij beseft, ziet en zegt hoe God omgaat met haar, zelfs in de uiterst moeilijke situatie van baar zwangerschap. Wat een zegen moet het zijn in de gewone omstandigheden van het leven klaar en helder de hand van God te kunnen ontwaren, te beseffen wat Hij voorheeft en vooral: daar helemaal beschikbaar voor te zijn! Dat is de heldere eenvoud van iemand die niet door zonde getekend is.
Haar lied, het Magnificat, meldt dat God helemaal anders te werk gaat dan wij zouden verwachten. Hij ziet niet om naar machtigen en rijken, maar verheft de geringen en verzadigt de hongerigen. Die woorden komen uit de mond van een vrouw die weet dat ze alles te danken heeft aan Hem ‘die omgezien heeft naar zijn vernederde dienares.'