Het was in 1950 dat Paus Pius XII het dogma van de Tenhemelopneming van Maria heeft afgekondigd. Dit betekende een bevestiging van een reeds eeuwenoud geloof binnen de Kerk.
Nu sinds enige tijd de aandacht wordt getrokken op de eigen inbreng van de vrouw in de samenleving, mogen wij de schijnwerper wel eens richten op de rol die Maria heeft in ons geloofsleven.
Maria, de Vrouw, de Maagd en Moeder is een wezenlijk aspect van onze godsdienst. Zij behoort tot ons geloof. De vrouwelijke dimensie in het menselijk bestaan kan niet uit onze godsdienstbeleving weggenomen worden zonder aan de beleving zelf schade toe te brengen. En deze vernieuwde aandacht voor de emancipatie van de vrouw is een positieve waarde die Mariaverering opnieuw haar plaats zal kunnen geven in het beleven van het heil zoals God het voor ons heeft gewild.
De theoloog Urs von Balthasar zegt: “Waar het mysterie van het mariaal aspect van de Kerk wordt prijsgegeven, daar wordt het christendom één-geslachtelijk, het wordt dan man-mannelijk. Alleen mannen willen alles nuttig maken. Liefde heeft zin , maar liefde stijgt uit boven het doel of het nut. Het spel van kinderen heeft zin, maar het wil geen doelmatigheid. Grote kunst heeft zin, maar het dient nergens voor. Zonder mariologie dreigt het christendom onmenselijk te worden.”
“Het is de opdracht van de Mariaverering deze vrouwelijke dimensie van goedheid, schoonheid, geweldloosheid, vrede, medelijden, deze dimensie van verbondenheid met de anderen in zich op te nemen, om aldus haar bijdrage te geven in de beleving van Gods liefde onder de mensen. Maria spreekt tot het hart van de mens. De Mariaverering moet opnieuw leren tot het hart van de mens door te dringen, om de krachten die hier verborgen liggen, te openen voor God en de wereld.
De Kerk is immers meer dan een ambtelijk instituut.”
Wie iets afweet van de Westerse geschiedenis, kent ook de verfijnende invloed van de Mariadevotie op de vaak ruwe beschavingsvormen van een eenzijdige mannelijke samenleving. Ondermeer daarom is tot op onze dagen het feest van Maria Tenhemelopneming vanuit een juist aanvoelen het feest van de christelijke moeders.
In het evangelie hoorden we: “Alle geslachten zullen mij zalig prijzen.” Reeds in het O.T. gewaagt men reeds van vrouwen die een rol spelen in de heilsgeschiedenis. Meestal zijn het heldinnen die grootse daden verrichten voor hun volk. Het N.T. vangt echter aan met een simpele, gewone vrouw, Maria. Zij is enkel groots door haar geloof, door haar onvoorwaardelijk ja-woord aan de levenstaak.
Maria gedraagt zich ook zo echt schoon-vrouwelijk wanneer zij spontaan op weg gaat om hulp te bieden aan haar nicht Elisabeth die een kindje verwacht. Maria is niet schuw om haar diepste gevoelens uit te drukken in een lofzang die uit het hart komt: het Magnificat.
Grote vreugde en dankbaarheid kenmerken dit lied. Maria denkt niet aan zichzelf: zij is de gevoelige vrouw die meeleeft met het lijden van de kleine man en die zich nu verheugt dat God juist kleine mensen uitverkiest om de wereld te verlossen. Het klinkt haast als een modern protestlied als ze zegt: “God toont de kracht van zijn arm,
Hij slaat de trotsen van harte uiteen. Heersers ontneemt Hij hun troon, maar Hij verheft de geringen.”
Maria komt ook op voor rechtvaardigheid en voor gelijkheid onder de mensen. Een thema dat tegenwoordig bij de jongeren “in” is. Maria staat echter aan de kant van degenen die geloven in de revolutie van het hart. Het helpt niet veel de structuren te veranderen als de mensen geen nieuw hart krijgen. Dat is de echte bevrijding, de verlossing van de mens. Maria weet dat alleen God bij machte is zo het hart van een mens te raken en om te vormen. Enkel wie zoals Maria open staat voor Gods werking, kan de Verlosser aan de wereld schenken.
Omdat Maria dit op een uitmuntende wijze gedaan heeft, hebben alle geslachten haar zalig geprezen. Daarom zal zij ook in de toekomst steeds vereerd en nagevolgd worden.
Het behoort tot de beste katholieke traditie te bidden tot Maria. De toeloop naar de mariale heiligdommen is nog toegenomen. Er zijn vele redenen om ons vandaag te verheugen en om ons vertrouwen te stellen in Maria, de moeder van de Heer.
Als wij zo trachten te leven, dan kan ons leven een dankbetuiging zijn voor al het grote dat wij mogen doen.