TEGENOVER EEN MANNELIJKE VADER
Een van de belangrijkste geboden in het testament is de opdracht om van God géén beeld te maken. God is niet in een menselijk begrip te vangen. Hij overstijgt iedere voorstelling. Zelfs die van het beeld Vader, of Man. We moeten beseffen dat zelfs dat beeld ontoereikend is. Het ontoereikende heeft de gelovige altijd aangevoeld. En misschien is Maria daarom ook altijd bijna als een godin vereerd. Omdat haar vrouwelijke en moederlijke gestalte een broodnodige aanvulling was, een correctie op een al te mannelijke voorstelling van God. En voor heel wat mensen was die moederlijke gestalte van het goddelijke heel wat makkelijker te benaderen dan die strenge vader. Daarom kreeg Maria die typische troetelnamen als: troosteres van bedroefden, toevlucht voor zondaars, middelares van Gods mildheid.\
ONBEKENDE MARIA
Wat is het dan dat Maria zo transparant maakt naar God? De bijbel vertelt over haar geen heldendaden zoals over Debora. Haar schoonheid wordt niet genoemd zoals over Rebekka. Er worden geen staaltjes van trouw vertelt zoals over Ruth. Ze is geen vrouw met politieke invloed zoals de koningin van Sheba of iemand die rouwmoeidig terugkomt op haar wegen zoals Maria Magdalena… Nee, over Maria wordt weinig of niets verteld. Zij is vol overgave, gewoon… nou ja, gewoon…: de moeder. Ze draagt een kind en dat is haar heilig. Ze voedt hem op en zij bewaart alles in haar hart. Zij staat aan zijn zijde als hij lijdt en sterft, en ze is aanwezig onder zijn vrienden als ze treuren na zijn begrafenis. Nergens staat een redevoering of een belangrijke “move” maar overal wordt haar aanwezigheid vermeld en die geeft kennelijk vruchtbaarheid. De aanwezigheid van een moeder die haar kind liefheeft.\
DE MOEDER IN DE GEVANGENIS
Ik moet denken aan een verhaal van Simon Carmiggelt. Hij beschrijft twee Amsterdamse vrouwen, een moeder en een echtgenote. Ze komen elkaar tegen in de wachtkamer van het huis van bewaring. De moeder begint te praten tegen de jonge vrouw en zegt: die jongen van mij is niet slecht. Hij zit hier eigenlijk omdat hij te goed is…. De andere vrouw heeft niet geluisterd maar slechts gewacht tot de moeder even zou ophouden met spreken. Dan neemt ze het gesprek over en zegt: Hij kan geen néé zeggen. Daarom zit hij hier, en hij had slechte vrienden…. Zo praten de beide vrouwen en ze hebben een onverwoestbaar geloof in de man, in de zoon, die ze getrouw bezoeken. Ze kunnen gedaan hebben wat wil, de moeder blijft in haar zoon ook het goede zien, de betere mogelijkheden, de voorbije kansen, de pijn en de onmacht. Ze blijft scheppend aanwezig met haar geloof. En ik denk aan mijn eigen moeder.\
DE MOEDER VAN DE MUSICUS
Mijn jongste broertje had een half jaar blokfluitles gehad. Nu was er met het hele blokfluitklubje een uitvoering in het patronaat van Heer. Het doek ging open. Op het toneel zat een rij kinderen. Mijn broertje zat helemaal links. Een dirigent gaf het begin aan van Jingle Bells, en hij probeerde vruchteloos om alle kinderen in één tempo te houden. Een onbekende vrouw die naast mijn moeder zat stootte haar aan en zei: Mooi hè, alleen dat jongetje op de hoek moest zijn mond houden…! Waarop mijn moeder oprecht verontwaardigd zich haastte te zeggen: Maar mevrouw, dat is de enige die in de maat speelt!\
MARIA GELOOFT IN ONS!
Een moeder gelooft in haar kind, en dat geloof maakt het kind sterk. In onze westerse geschiedenis is de mannelijke stoerheid altijd zo in tel geweest. Succes, overwinning, carrière, kruistochten en kathedralen, maar gelukkig is ook nooit het geloof verdwenen dat Gods licht straalt door de moeder die haar kind leven geeft, niet alleen bij de geboorte, maar voortdurend omdat ze in hem gelooft en omdat ze hem trouw is, welke kronkelwegen hij ook gaat. Daarom hebben gelovigen altijd goed begrepen: deze vrouw is sprekend God.