Maria ten hemelopneming (2004)

Goede mensen,
in het evangelie van vandaag gaat het
op het eerste gezicht, over eenvoudige, alledaagse dingen.
Twee zwangere vrouwen ontmoeten elkaar…
Beiden staan volledig gericht op de toekomst.
Zij ervaren het nieuwe leven dat zij dragen
als een geluk, als een onverwacht geschenk…

Na de aankondiging van de engel had Maria alle redenen
om alléén met zichzelf bezig te zijn.
Dat is in elk geval wat wij zouden doen in haar plaats…
Wij zouden vlug beginnen met alle voorbereidingen
die een zwangere vrouw treft
om haar kind goed ter wereld te brengen.
Wij zouden onszelf eens extra verwennen
en ons concentreren op het kindje in onze schoot…

Maar de jonge Maria plooit zich niet terug
op zichzelf en op haar eigen zorgen.
Maria vertrouwt in het teken
dat de engel haar heeft gegeven.
Zij gelooft dat haar bejaarde nicht Elisabeth
toch nog bron van nieuw leven kan zijn !!!
En zij haast zich naar haar toe!!!
Om haar nabij te zijn !!!

Elisabeth was al in haar zesde maand had de engel gezegd.
En zij was al oud, dus ze kon best wel wat hulp gebruiken.
Maria bleef drie maanden lang bij Elisabeth,
tot zij zeker wist
dat de zwangerschap van Elisabeth goed zou aflopen…
Zij bleef tot aan de geboorte van Johannes…

Ook de oude Elisabeth reageert niet alléén
vanuit haar eigen zorgen.
Zij begroet Maria niet, zoals wij allicht zouden doen,
met een klaagzang over hoe erg het is
om op haar oude dag nog zwanger te worden…

Neen, ze is één en al aandacht voor haar bezoekster.
De twee vrouwen ontmoeten elkaar…
Kwetsbaar, omdat ze in verwachting zijn,
vol van hun geheim…
Zij begroeten elkaar vol vreugde en hartelijkheid…
En ze zijn opgetogen over de vreugde
die hen wordt toebedeeld…

Dit onverwachte bezoek is voor Elisabeth
als een geschenk uit de hemel:
“Waaraan heb ik dat te danken…?
Waar heb ik het aan verdiend”!
Vervuld van Gods Geest,
erkent Elisabeth het grote geloof van Maria…
Zij herkent in Maria de werkzaamheid van de Heer zelf…

Broeders en zusters,
wat kan deze lezing nu betekenen voor ons eigen leven ?
Op het eerste zicht stonden Maria en Elisabeth
voor hun Schepper met lege handen…
Hun grootste verdienste is dat zij zich beschikbaar stellen
voor Gods werking in hun leven…
Zij waren niet vol van zichzelf…
Vol hoop keken zij uit naar de belofte
van de komende Messias.

God kan pas handelen,
als wij, mensen, Hem zijn werk làten doen…
Als wij het zelf niet allemaal op voorhand willen invullen
of zelf alles in handen willen nemen
in onze eigen naam…

Pas als ook wij ons openstellen voor Gods stem
en ontvankelijk worden voor Zijn Woord,
kunnen ook wij iets beginnen voelen van Zijn handelen…
Dan pas kan Gods Geest ook ons “overkomen”.

God werkt niet in de drukte…
Hij werkt niet onder schijnwerpers…
Hij werkt niet altijd met de groten der aarde…
Integendeel…
Hij werkt eerder in het verborgene,
in de stilte, met kleine, doodgewone
en schijnbaar onbelangrijke mensen…

Zo is een onbeduidend meisje uit een piepklein dorpje,
gekozen om de moeder van Gods Zoon te worden…
Onbeduidend?
Ja, volgens maatschappelijke normen wel. ..
Maar niet volgens de normen van God !!!
Want zij wás wel degelijk beschikbaar
voor de werking Gods Geest in haar. ..
Alléén zó kon het onmogelijke wáár worden:
het binnenkomen van Gods Zoon in onze geschiedenis…

Daarom kan Elizabeth dan ook zingen:
« Gij zijt gezegend onder de vrouwen
en gezegend is de vrucht van uw schoot».
Woorden die miljoenen mensen al herhaald hebben…

Goede mensen,
het goede nieuws dat deze evangelielezing
ons vandaag brengt,
is dat wij, allen hier aanwezig,
allemaal in verwachting zijn!!!
Christenen leven voortdurend in verwachting !!!
Allen zijn wij in verwachting van Gods Liefde
die in ons geboren wil worden…!!!
Die in ons gestalte wil krijgen…!!!
Allen dragen wij in ons de belofte
van de toekomst van de wereld…!!!
Voorwaarde daartoe is wél dat wij in ons hart
de ruimte laten aan die Liefde van God…

Zijn ook wij niet allen geschapen om,
zoals Maria en Elisabeth,
vervuld te zijn met Gods Geest…?
Zijn ook wij niet allen geschapen
om levende tekens te worden van Gods Liefde
voor de wereld…???
Om in deze wereld Gods goedheid te weerspiegelen?

Zijn wij niet allen geroepen om Jezus vanuit ons hart
telkens opnieuw te laten geboren worden?
Om de Geest van Jezus telkens opnieuw
aanwezig te stellen in onze wereld?

Goede mensen,
op déze wijze kunnen ook wij,
nét zoals Maria en Elisabeth,
de Geest van Jezus de wereld binnen brengen
en het onmogelijke wáár laten worden !!!

Soms roept de wereld om mij…
En soms roept de wereld om jullie….
Meestal onder de gedaante van het kleine, het weerloze,
het kwestbare dat in ons dagelijks leven
een beroep doet op onze liefde…

En déze roep om liefde van de wereld,
déze roep om liefde van diegenen
die in hun waarde zijn aangetast:
déze roep is de stem van God !!!

Wij hoeven alléén maar te leren luisteren naar die stem!!!
Wij hoeven alléén maar die roep om liefde te leren zien!!!
En ons erdoor te láten raken !!!
Door die stem ruimte te geven in ons hart…
Door ze op ons te laten inwerken…

Zò krijgen ook wij de kans om zoals Maria te antwoorden:
‘Hier ben ik…, mij geschiede naar uw woord’.
En dan mogen wij, net als Maria en Elisabeth,
elkaar begroeten, opgetogen en blij
om het volle leven dat wij allen in ons dragen !!!
Amen.