Tenhemelopneming van Maria Cyclus B Lucas 11, 27-28
\
Als je nog een moeder hebt, dank dan God en wees tevreden!
\
Beste vrienden,
Ik begin vandaag met een verhaal uit het jaar 1950:
In het eerste klasje van de dorpsschool in een klein dorpje in de buurt van Mechelen, kort voor de middagpauze gebeurde het: een kleine jongen begon in een hoekje stilletjes, maar echt hartstochtelijk, te wenen. Het kleine meisje dat naast hem zat wilde hem troosten, maar dat lukte echt niet en zo werd de lerares, die het zelf eerst nog niet had gemerkt, er bij geroepen. Zij vroeg aan het jongetje: “waarom ween je toch, heb je zo’n verdriet?” Maar het jongetje snikte voort. Pas toen de lerares heel geduldig een tijdje tegen hem had gepraat en hem vroeg: “heb je ergens pijn?”vatte het jongetje moed en zegde tussen twee snikken in: “Mijn mama, ik heb vergeten hoe ze eruitziet”.
Alle kinderen lachten. Maar de lerares begreep wat er in het jongetje omging en zegde: “Ben jij vergeten hoe het gezicht van je mama eruitziet. Dat is erg!“ Tijdens de middagpauze mocht de jongen met de lerares even over huis om te gaan kijken hoe zijn moeder eruitzag. Tevreden kwam hij daarna terug, nam zijn griffel en ging verder met het tekenen van de letters van het alfabet.
Dit verhaal lijkt in onze moderne tijd misschien wat onwerkelijk, maar het is toen echt gebeurd – ik herinner het me nog als was het pas gebeurd – want dat jongetje van zes, dat was ik zelf.
Ook vandaag spelen de kinderen nog graag „Moeder en kind“. Ze vinden het een leuk spel en het verveelt hen ook niet gauw. De meeste meisjes willen dan „Moeder“ spelen. Bij dit spel zien de kinderen vooral de mooie dingen die een moeder doet. Maar wij weten toch allemaal: een moeder doet ook andere dingen!
Wat doet moeder zoal in de loop van een dag? Als we teruggaan in het verleden en aan onze eigen moeders denken, dan komt het terug in ons geheugen: Moeder kookt en poetst, wast, helpt ons bij het huiswerk, doet inkopen, speelt verpleegster voor de kleine pijntjes van elke dag enz… Als we nu onder al die taken die een moeder op zich neemt er één uit mochten kiezen, welke zouden wij dan de belangrijkste vinden? Dat moeder er altijd is als ik haar nodig heb, dat ze me troost als ik ziek of treurig ben, dat zij altijd achter me staat, ook als alle anderen me uitlachen. Al die dingen zou een moeder toch vanzelfsprekend allemaal doen.
Soms vraag ik me af of de kinderen in deze moderne tijd van overvloed nog werkelijk waarderen wat hun moeder dag na dag voor hen doet. We zijn nu wel al lang niet meer op school, maar misschien is het toch wel belangrijk om er eens terug over na te denken wat onze moeder elke dag weer voor ons en ons gezin doet of gedaan heeft. Ik denk dat we daar allemaal versteld van zullen staan. Sommige, vooral oudere mensen, zeggen dan ook vandaag nog: “ “Als je nog een moeder hebt, dank dan God en wees tevreden.”
Jezus zou over zijn moeder beslist ook in dezelfde zin hebben gesproken. Zij heeft Hem nooit in de steek gelaten. Ze heeft een leven lang voor Hem gezorgd. Zelfs de kruisweg is ze met Hem meegegaan en ze stond onder het kruis tot aan zijn dood. Dan heeft ze haar dode zoon voor het laatst op de schoot genomen en Hem aansluitend mee in het Graf gelegd. Voor al wat zij voor Hem heeft gedaan wilde Hij haar bedanken. Daar wil het feest van vandaag, “Marias opname in de Hemel” ons aan herinneren.
Zoals kleine kinderen zich bij hun mama “als in de Hemel” voelen, zo wou Jezus dit geschenk aan zijn eigen moeder aanbieden. Hij heeft haar dan ook naar zich toe gehaald, naar de Hemel, naar het Rijk Gods.
“Iemand die, als hij het woord „moeder“ uitspreekt, geen goede herinnering heeft, is er arm aan toe“ – Woorden van een gevangenisaalmoezenier. Ik denk dat hij gelijk heeft. Veel gevangenen hebben nooit een goed ouderlijk huis gehad en sommigen ook geen goede moeder.
Een goede moeder wensen we ons allemaal. En de meesten onder ons hebben of hadden ook het geluk een goede moeder, goede ouders te hebben. Ook Jezus had een goede moeder. De vrouw die hem toeriep: “Gelukkig de schoot die U heeft gedragen, en de borsten waaraan U hebt gezogen!” heeft dat zeker ook aangevoeld. En Jezus was blij over datgene wat die vrouw over zijn moeder zei. Hij antwoordde haar: “Inderdaad, gelukkig zijn zij die het woord van God horen en het bewaren”. God zou willen dat alle mensen elkaar graag zouden zien. Als ze dat tenminste al zouden proberen, dan zouden ook alle kinderen goede moeders en vaders hebben.
Jezus had bij het woord “moeder” zeker goede herinneringen. Daarom heeft Hij haar tot zich geroepen in het rijk Gods. Hij heeft haar dat gegeven wat Hij ook aan ons allemaal heeft beloofd wanneer we in Hem geloven: het eeuwige leven bij God. Jezus heeft niet vergeten hoe zijn moeder er uit zag.
Dat wens ik ook ons allen toe, dat we, net zoals Jezus, onze moeders niet zouden vergeten. We begrijpen nu ook zeer goed wat die wijze oude mensen zeggen: “Als ge nog een moeder hebt, dank dan God en wees tevreden”. Tot slot wens ik dan vandaag ook alle moeders en alle Marias een gelukkige “Antwerpse Moederdag” toe.
Amen