Joel 2, 12-18
1 Kor 5, 20-6,2
Mat. 6, 1-6.16-18
Zusters en broeders,
“Keer van ganser harte terug tot God, kondig een heilige vastentijd af…” zo zegt ons de profeet Joël in de eerste lezing.
Inderdaad, goede vrienden, de veertigdagentijd, de vasten begint vandaag, Aswoensdag. Het is de tijd dat we zelf weer eens wat orde op zaken dienen te stellen om van ganser tot God terug te keren en zo echt Pasen te kunnen vieren. Hoe kunnen wij dat doen?
Op de eerste plaats betekent vasten heel zeker eens durven ervaren wat hongerlijden is. Het is vrijwillig doen wat miljoenen mensen gedwongen doen. Zo kan jezelf ervaren wat hongerlijden is en wellicht wat meer vrij worden voor God. Dit kan je zeker doen, vandaag, op Aswoensdag, of op Goede Vrijdag, de twee nog overgebleven vastendagen.
Als je echt vast zal je zeker hongerlijden, maar maak u daarover niet ongerust, want in onze consumptiemaatschappij zal het je gezondheid enkel ten goede komen.
Op de tweede plaats betekent vasten voor ons Broederlijk Delen. Om echt broederlijk te delen in de vastentijd zou je iets moeten geven wat van u persoonlijk is, iets wat je pijn doet. Slechts dan alleen kan je de steen van de hebzucht een beetje van je afwentelen en zal je wat meer vrij worden voor God en de anderen. Je hoeft niet te zeggen of te laten zien wat je geeft of gegeven hebt want je linkerhand mag niet weten wat je rechter doet. Geef niet om op te vallen bij de mensen, zo leert ons vandaag het evangelie.
Op de derde plaats, vrienden, betekent vasten heel zeker ook eens kritisch durven nadenken over je eigen leven: hoe ga je om met je echtgenoot of echtgenote, met je kinderen, met je buren, met je vriendengroep…? Wat doe je met je werk… enz… een heleboel vragen waar we wellicht schuld dienen te bekennen en eerlijk om vergiffenis moeten vragen.
Op de vierde plaats, zusters en broeders, besteedt ook eens wat meer tijd aan gebed. Je kan daar onmiddellijk al mee beginnen door mee te bidden en mee te zingen in deze eucharistieviering.
Mensen, laten wij eens rustig de tijd nemen om samen wat te bidden en neem ook wat meer dan anders de tijd om in stilte te bidden, in het verborgene, zoals het evangelie vraagt, waarom eens niet opnieuw beginnen met het gezinsgebed? Niemand hoeft dit te weten… God weet het.
Alles wat ik nu gezegd heb wil ik nog eens samenvatten in vier zinnetjes:\
- Vasten is durven ervaren wat hongerlijden is.\
- Vasten is broederlijk delen.\
- Vasten is je eigen leven kritisch durven bekijken en om vergeving vragen.\
- Vasten is mee dan anders bidden.
We gaan nu over tot de wijding en de oplegging van de assen. Hiermee erkennen wij onze kleinheid, onze zondigheid. Hiermee geven we toe dat we dikwijls fout zijn geweest en dat we ons willen bekeren om naar het komende paasfeest toe te gaan met een zuiver hart.
Als je zo dadelijk een assenkruisje ontvangt dan wordt u toegezegd: “Bekeer u en open uw hart voor het evangelie”.
Mag ik u dan vragen om na de wijding van as naar voren te komen voor dit zinvol teken van berouw en bekering. St. Paulus zegt ons immers in de tweede lezing vandaag: “Nu is het de gunstige tijd, vandaag is het de dag van het heil”.
Amen.