ZEG, ONDER ONS…
Pasen is het feest bij uitstek van de christen. Het is het ‘opstaan’ van de Emmaüsgangers, de opwekking van Lazarus, de blinde Bartimeüs die weer kan zien, de weduwe die haar laatste cent geeft, de dochter van Jaïrus die opstaat, het is de storm op het meer die gestild wordt, het is de overspelige vrouw die niet gestenigd wordt en in vrede mag gaan, het is Jezus die met zijn leerlingen maaltijd houdt, het is de melaatse die genezen wordt en die terugkeert om te danken, het is de verloren zoon die thuiskomt, het is water in wijn veranderen, het is de wet die er is voor de mens en niet omgekeerd, het is vergeven tot 70 maal 7 maal en vul maar aan. Pasen is alles tezamen in één keer op één moment… het graf is leeg, de dood is weg… En dus moet alles wat ‘ten dode’ is weg.
Het is een feest als mensen goed spreken over elkaar en een ander de zon gunnen, als men leeft om een ander gelukkig te maken en niet om zijn eigen gelijk te halen, als men zijn eigen idee niet gerealiseerd ziet maar toch blij kan zijn als het lukt, als men geeft van zijn tijd, energie en geld voor een goede zaak, als men kan troosten bij verdriet, als mensen in liefde zichzelf mogen zijn, als men zijn geaardheid naar buiten mag brengen, als de schepping gerespecteerd wordt, als men bevrijd mag leven. Heb je opgemerkt dat dit allemaal positieve zaken zijn? Daarom ook is Pasen bij uitstek het feest van de positieve verandering… de verandering van dood naar leven . De verandering van doemdenken naar toekomstdenken. De verandering van gesloten naar open, van ‘ja maar’ naar JA. Neen, niet simpel en neen, wellicht niet mogelijk voor iedereen. Soms blijven demonen uit het verleden de steen tegenhouden en kan die niet wegrollen. Sommige gebeurtenissen lijken zo diep in te hakken in de ziel van mensen dat het hen verhindert om bevrijd te worden van alles wat ten dode is. Sommige ontmoetingen hebben zo’n pijn gedaan dat men er ‘s nachts wakker van wordt. En wakker worden in de nacht betekent dat er geen licht is, dat er geen einde komt aan de pijn en het verdriet, soms is het verleden zo duister dat het graf van het hart niet geopend kan worden. Wellicht moeten we de verrijzenis van die mensen aan God overlaten. Maar waar het enigszins kan mogen we werken om die steen weg te rollen. Mogen we de hand reiken aan mensen om op te staan. Mogen we voortrekkers zijn in Goed Nieuws. En ja, het gaat soms tegen alle schijn in, en ja, het zal soms misbegrepen worden, en ja, het zal ons soms verweten worden dat we het te weinig doen. Als onze Emmaüsparochie een verrijzenis parochie wil zijn, dan zullen we vooral oog moeten hebben voor die gekwetste mens die alle vertrouwen in anderen verloren heeft; voor de treurende die zijn geliefde verloren heeft; voor de arme die niet toekomst op het einde van de maand: voor de vreemde die zoekt naar een huis van vrede om in te leven; voor de kinderen die de bijzonderste plaats innemen; voor de mensen die willen vieren en geraakt worden en in zich God voelen zingen. En dat doen we allemaal wellicht veel te weinig… maar laat het ons proberen! O ja… zoek eens één iets da je kan veranderen, bij jezelf, waar je leeft, in de Emmaüsparochie.. doen!
Zalig Paasfeest
Bij Pasen *door Filip Vanbesien * past.eenh. Emmaüs-St.-Andries-St.-Michiels-Brrugge