OPENINGSWOORD
Broeders en zusters, welkom.
Er zijn culturen waarin kinderen op jonge leeftijd worden uitgehuwelijkt. Als je 7 jaar oud bent, weet je met wie je over 10 jaar gaat trouwen. Wij vinden dat terecht heel vreemd. Hoe kun je van iemand houden als je hem of haar nooit hebt gezien.
Toch verkeren wij, christenen, in zekere zin in dezelfde positie. Wij hebben God nog nooit gezien. Wij hebben wel veel over Hem gehoord. Wij hebben iets van zijn aanwezigheid ervaren, misschien in de vorm van een gebedsverhoring. Maar wij hebben God nog nooit gezien.
Geloven in God is een bijzondere gave. Waarom ervaren wij wel de kracht, de vreugde, van het geloof, en een ander niet?
Bidden wij, dat ons geloof mag groeien. Vragen wij, dat anderen tot het geloof mogen komen, opdat ook zij die vreugde en die kracht mogen ervaren, en ook… opdat de mensheid één grote familie mag worden.
OPENINGSGEBED
Laat ons bidden. God, heilige Vader, niemand heeft U ooit gezien, maar uw Zoon heeft ons uw liefde leren kennen. Hij is de Heiland van de wereld. Wij vragen U: bewaar ons in zijn Naam; dat wij één mogen zijn en U verheerlijken bij alles wat wij doen. Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon … . Amen.
PREEK
Als je op bezoek bent bij mensen van wie de vader of moeder is overleden en je bespreekt wie vader of moeder was, dan hoor je wel vaker dat het goed met elkaar kunnen opschieten van de kinderen voor vader of moeder heel belangrijk was. Een hartenwens: Als ik er niet meer ben, blijf dan bij elkaar komen!
Deze zorg had Jezus Christus ook. Naarmate zijn einde nadert, horen wij Hem vaker bidden, smeken, om de eenheid onder al zijn leerlingen.
Maar wij, mensen, hebben de neiging om onszelf met anderen te vergelijken. Wij kijken gauw tegen andere mensen op. Wij denken, dat zij beter presteren dan wij. Hierdoor gaan sommige mensen overdreven hun best doen, en als dat niet werkt, voelen zij zich minder dan die anderen.
Andersom kan ook. Wij voelen ons beter dan anderen, kijken op hen neer. Door te veel naar prestaties te kijken, leggen wij onnodig nadruk op het verschil tussen mensen, en dat gaat ten koste van de liefde en de eenheid.
De apostelen hebben deze neiging ook. Sommigen denken, dat zij - wanneer Jezus er niet meer zal zijn - een leidinggevende positie zullen krijgen. Anderen zijn nu al boos of jaloers, omdat zij vrezen een mindere plaats te krijgen.
Jezus ziet de bui blijkbaar al hangen en daarom bidt Hij meer dan ooit om de eenheid. En Hij wijst hen ook een weg om de eenheid te kunnen bewaren. Op een dag zet Hij een kind in de kring en legt de leerlingen uit, dat zij alle dikdoenerij uit hun midden moeten verwijderen. Hij verklaart, dat het eigenlijk niet belangrijk is wat wij doen, maar dat je grootheid, je eigenlijke waarde, ligt in de wijze waarop je je leven in dienst stelt van anderen, die in feite even groot of klein zijn als jijzelf.
Veel onenigheid tussen mensen, in gezinnen, in verenigingen, in de samenleving en in de grote wereld van het journaal, komt doordat er altijd weer mensen zijn, die gediend willen worden in plaats van zelf te dienen.
De Kerkgemeenschap van Jezus Christus moet het goede voorbeeld geven, maar ook in de Kerk zien wij mensen, die het beter menen te weten en hun eigen gang gaan. En misschien hebben zij soms ook gelijk, maar dat is nog geen reden om jezelf beter, rechtvaardiger te voelen dan een ander. Het mag nooit ten koste gaan van de eenheid. De protestant Luther had in sommige zaken zonder meer gelijk, maar had de zaken niet moeten forceren, want daardoor heeft hij een inmiddels al eeuwenlange scheuring veroorzaakt, de eenheid verbroken.
Kijken wij naar Thailand. Dat werd genoemd ‘het land van de eeuwige glimlach’. Wel, we zien geregeld op het journaal dat er niets meer te glimlachen valt. Het land is volkomen verscheurd door politieke onenigheid.
En wat staat ons nog te wachten? Op internet is te lezen, dat veel mensen helemaal niet in de gaten hebben hoe ernstig het met de euro en de Amerikaanse dollar is gesteld! Topeconomen - en dan heb ik het niet over Nederlanders - verklaren, dat vandaag of morgen heel de eurozone onderuitgaat, dat de dollar - die in feite nu al niets meer waard is - wordt meegesleept, en wat zijn onze spaarcentjes op de bank dan nog waard? Zij verwachten een mondiale crisis, vele malen erger dan die van 2008, wereldwijde onlusten als in Griekenland.
Wanneer in de Kerk van de eerste eeuw de weduwen en wezen achtergesteld dreigen te worden, wordt de diaken Stefanus aangewezen om voor hen te zorgen, maar dat wordt hem niet door iedereen in dank afgenomen. Opkomen voor de armsten en de kleinsten - waardoor er méér eenheid zou kunnen komen - was en is nog steeds een riskante zaak.
Broeders en zusters, wij willen met Jezus Christus op weg gaan naar Pinksteren en bidden, dat mensen méér één mogen zijn, dat mensen niet zichzelf willen verrijken, maar zich belangeloos dienstbaar willen opstellen, anders gaat deze wereld ten onder. Bidden wij om de komst van de heilige Geest: dat de mensen zich weer in eenheid en liefde openstellen voor God en voor elkaar.
Wij moeten bidden om eenheid en liefde, maar er ook zelf actief aan meewerken. Onderzoeken wij onszelf in deze week vóór Pinksteren welke van onze ontmoetingen te weinig door een verlangen naar eenheid en liefde worden gedragen. Proberen wij de eenheid met mensen, met wie wij moeite hebben, te versterken. Als wij echt werken aan de liefde, zoals wij aan een huis kunnen bouwen, zal God onze goede wil belonen en het vuur van zijn liefde in de wereld laten ontbranden.