Onlangs was ik met mijn kleinkind van 9 maanden op een zandstrand, toen er nogal onverwacht een hevige wind op stak. Het zand werd meters omhoog geblazen. Ik ging zijwaarts naar de dijk met mijn rug naar de wind gekeerd. Het kind zat voor mij muisstil weggedoken in mijn open jas. Zo hebben we enkele honderden meters gegaan.
Ik heb dat duidelijk als een eenheid ervaren.
Misschien moeten wij mensen van alle leeftijd ons wat meer schuilen bij God onze vader.
Misschien denken we al te veel dat we alles onder kontrole hebben.
Misschien denken we zelfs dat we God niet meer nodig hebben.
Soms hebben we het gevoel, vroeger nog veel meer dan nu dat ons geloof heel wat verplichtingen meebrengt. Vandaag in het evangelie zijn we getuigen van de laatste woorden van Christus voor hij, aan het onnoemelijke lijden begint.
Christus is aan het woord. Hij vraagt het ons, hij bidt tot God voor ons. Alstublieft christenen, mensen van overal wordt
7e zondag in de paastijd C - 2007
C-cyclus · Paastijd · 7e zondag van Pasen · wit