Algemeen wordt gezegd, dat de Apocalyps een moeilijk boek is. Tot daar toe. Ik neem aan, dat we dat niet zeggen van deze verzen. We lezen daarin de grote vertroosting waarop de wereld wacht: ooit eens geen tranen meer, geen rouw meer. Het oude is voorbij en… ik maak alles nieuw. Ik heb daar geen kritische bedenkingen bij. Ik ben daar, met velen, zeer dankbaar om. Alleen denk ik, dat het nog mooier is dan wij menen. Het gaat namelijk niet enkel om het einde van al onze ellende, later, in de schone hemel. Voor de man die de Apocalyps schreef, gaat het om meer. Want eens bestaat de zee niet meer! Dat is het kapitale woord.
Die zee is vanouds volgens de ‘primitieven’ de plaats van de demonen. Zij huisden onder de zee, maar er was een soort gat in die bodem en zo konden ze via de zee de mensen bestoken en bespoken. En het kleine water, het beekje en de rivier, mag dan in de bijbel lieflijk zijn en helder, de zee, de grote plas, was de woonplaats van gedrochten en duivelse machten. Nu zegt de Apocalyps, dat dit gat gedicht wordt, als wij dat willen. Iemand heeft immers over dat troebele water gewandeld. De demonen mogen daar rustig blijven wonen als ze dat willen, maar hun macht over de mensen op aarde is hun ontnomen. Ze hebben hun Meester ontmoet. De mens wordt niet enkel meer van onderen bedreigd. Hij wordt vanuit den hoge gezegend. Boven de man die over het water heeft gewandeld, ging ooit eens de hemel open. Er is dus een opening vanuit de bovenkant van ons bestaan.
Daarom zegt Apocalyps, dat de zee niet meer bestaat Intussen zijn tweederden van de aardbol zee, en dat zal ook wel zo blijven. Maar daarover gaat het dus niet. Het gaat erom, dat de macht van het kwaad in principe gebroken is voorgoed. Er zal nog wel sterven zijn op aarde en mensen zullen nog wenen van groot verdriet, maar dat is niet langer meer de laatste fataliteit. Er is iets gebeurd op aarde: het goede is sterker dan het boze, het recht is sterker dan het onrecht, de vrede is sterker dan de oorlog en de liefde is sterker dan de haat.
Het is alsof de auteur van de Apocalyps zeggen wil: menslief, noteer het, geloof het. Wij leven niet alsof wij ter dood veroordeeld zijn. Wil leven als voorbestemd voor het geluk. Het kwaad heeft niet langer het laatste woord. Waar mensen het kwade overwinnen, zal er leven zijn. En die overwinning is voortaan mogelijk.
Troost elkander dus met deze woorden.