In de kersttijd verwijst de liturgie ons ieder jaar naar de heilige Familie. Niet als een idyllisch sprookje, als een familie zonder problemen en spanningen, maar als een lichtbaken voor onze huidige tijd. Zeker het gezin ondergaat tal van maatschappelijke spanningen, maar het past zich telkens weer op een soepele wijze aan.
De diepe waarden van het christelijk gezin blijven nog altijd het fundament van de menselijke samenleving.
Wij hoeven ook niet te gemakkelijk het woord ‘christelijk gezin’ in de mond te nemen, want in wezen gaat het om een menselijk gezin, om een gezin zoals de Schepper het bedoeld heeft voor elke mens.
Wij hoeven niet altijd de noodklok te luiden. Wij mogen wel eens, ondanks alle klachten, duidelijk zeggen dat het gezinsleven verbeterd is in vele opzichten. De vrouw heeft, naast de man, haar volwaardige plaats gevonden in het gezin en in de maatschappij. De kinderen worden meer bewust opgevoed in een sfeer van elkander nodig hebben, van inspraak en solidariteit.
Ook in onze tijd blijft de liefde de eerste en noodzakelijke voorwaarde voor een gezond gezinsleven, waaruit dan spontaan de andere waarden voortvloeien.
Liefde zegt, en zo willen het nog 85 % van alle gezinnen, dat men elke dag opnieuw lief en leed met elkander wil dragen.
Liefde vraagt om solidariteit in moeilijke tijden, wanneer ziekte of werkloosheid en soms ook geld en carrière het gezin op de proef stellen. Deze solidariteit voelt aan dat, waar man en vrouw werken, de onvermijdelijke karweien in het gezin op een rechtvaardige wijze door alle gezinsleden worden gedragen.
Liefde vraagt om respect voor elkaar en voor ieders mo-gelijkheden. De kinderen hoeven niet omwille van hun ouders superbegaafd te zijn of sportvedetten. Ze krijgen de tijd en de mogelijkheid om hun talenten zo goed mogelijk te ontplooien. Elk kind heeft recht op respect om zichzelf te mogen zijn in elke fase van zijn ontwikkeling. Dat vraagt veel eerbied en geduld.
Liefde vraagt ook om offer. Zo zullen de ouders hun beroepsactiviteit beperken zolang het welzijn van de kinderen erom vraagt. In een gezond gezinsleven zal men ambities en hobby’s terugschroeven om aan elkaar de nodige tijd te kunnen besteden. Na een werkweek van hoogstens 38 uur, blijven er nog 74 uren over om bij voorkeur samen te sporten, samen te tuinieren,… Zo bevordert men de communicatie en de saamhorigheid.
Liefde is tenslotte trouw. De zeden mogen losser geworden zijn, de tolerantie groter, toch vinden de meeste gehuwden dat trouw belangrijk is voor het welslagen van hun huwelijk. Juist in deze tijd van onzekerheid zoeken de gehuwden meer dan vroeger de stabiliteit en keren zij weer terug naar de vroegere waarden. Wederzijds onbegrip en spanning zijn normale en gezonde groeiprocessen, wij hoeven daarvoor niet bang te zijn.
Meer dan ooit beseffen wij dat ook heel de gemeenschap zorg moet dragen voor gezonde huwelijken. Een behoorlijk onderkomen, gezonde voeding, aangepaste scholing, uitzicht op werk worden beschouwd als rechten voor elke burger en als wezenlijke voorwaarden voor een gezonde menswording.
Zo is elk christelijk gezin een bewijs dat liefde en trouw, eerbied en offer waarden zijn die garant staan voor het geluk van de mensen. Wij mogen aan de droom van God gestalte geven, want God wil dat mensen gelukkig zijn. Zijn grootste glorie is het geluk van de mensen, dat het best verwezenlijkt wordt in een harmonisch gezin.