Driekoningen 2010

Na de wens van een Zalig Kertstfeest zijn we overgegaan naar die voor een Gelukkig Nieuwjaar. Het mag nog minstens een week, want we moeten het er verder ook een heel jaar mee doen. Er zijn weer varianten bedacht, zoals: “de beste wensen”. Hoezo, dacht u dat ik nog andere wensen had dan een gelukkig nieuwjaar? Jawel, een gezond 2010, want gezondheid dat is toch het allerbelangrijkste. Oh ja? Ik ken heel wat mensen met een slechte gezondheid, die van alles mankeren en die toch heel gelukkig zijn. Een “voorspoedig nieuwjaar” dan. Er zijn mensen die het behoorlijk tegen zit, maar het zijn knokkers die onder elke puinhoop, bij elke tegenspoed er onderuit weten te spartelen en die, ondanks dat voortdurend gevecht, heel gelukkig zijn. “Een goed zakenjaar”. Ook daar is veel voor te zeggen. Toch ken ik een echtpaar dat, na een faillissement, zelfs hun huis moest verkopen en die hand in hand vanuit een bescheiden optrekje lachend en gelukkig opnieuw zijn begonnen.
Waar zit ’m dat geluk dan eigenlijk in? In heel belangrijk zijn, in van alles hebben?
Die drie koningen of wijzen waarover het evangelie vandaag gaat, die waren wijs, die waren belangrijk, die hadden van alles, maar dat was kennelijk niet genoeg, want het bleven gelukzoekers. Met alles wat ze waren en hadden komen ze terecht bij het Christuskind en daar ontdekken ze dat ze verkeerd gezocht hebben. Ook in die tijd waren er machthebbers, die degenen die het belang van hun macht en bezit onderuit konden halen, als een bedreiging voelden. Maar ook toen waren ze niet allemaal zo. Deze drie dalen neer vanaf hun opgesierde kameel, ze knielen neer en ze doen afstand van die dingen waarmee ze zich hadden omgeven, hun goud, wierook en mirre. Nu zou ik u nog wel een tijdje kunnen doorzagen over de symboolbetekenis van dit alles, maar de centrale vraag lijkt me eerder: Wat hebben ze van dat Kind Jezus of beter van de boodschap van Jezus Christus opgestoken waardoor ze wel de weg naar geluk hebben gevonden, een weg langs heel andere banen dan voorheen?
Het antwoord is te vinden in de woorden en daden van Jezus Christus, de afspiegeling van God zelf, heel zijn leven: Doe alles om een ander gelukkig te maken, dan ben je het zelf ook. We hebben weer een heel jaar voor ons om alle variaties daarop te verzinnen en in praktijk te brengen. Dat is meestal heel eenvoudig: wat hulp bieden, een vriendelijke groet, een beetje belangstelling tonen. Zelfs degene die meent zelf niets meer te kunnen dan bewegingloos in een rolstoel te zitten kan met een glimlach, het aanvaarden van welwillendheid, een ander gelukkig maken.
In deze feestdagen zijn er heel wat medemensen die het verlies van een dierbare pijnlijker voelen dan op andere dagen. Letterlijk of figuurlijk een arm om hen heen kan weer wat geluk geven en dat aanvaarden van een ander geeft ook geluk.
Ineens realiseer ik mij dat ik al bijna een halve eeuw die boodschap van Jezus Christus probeer door te geven. Er staan op de parochiesite al zo’n 400 preken met dezelfde inhoud. Laat me het nog eens kort zeggen, al kan het niet vaak genoeg gezegd worden: Maak jezelf gelukkig door een ander gelukkig te maken, dan kan het niet meer mis gaan en wordt het zeker een : Gelukkig Nieuwjaar . Amen