Christus Koning C (2004)

Op deze laatste zondag van het kerkelijk jaar,
want volgende week vieren wij reeds de eerste zondag van de advent,
op deze zondag viren wij het feest van Chrsitus Koning.

En als we het evangelie lezen dan hebben we niet zo direct de indruk dat het om een koning gaat die wordt geëerd en vereend. Want het verhaal dat ons verteld wordt is
een verhaal van verlatenheid
het verhaal van iemand die alleen wordt gelaten

Apostelen zijn gevlucht.
Hun dromen zijn niet uitgekomen.
Zij hadden gedacht dat één van hen zou heersen aan de rechthand en een ander aan de linkerzijde
Zij hadden dat koninkrijk van hun Heer en meester totaal anders voorgested

Mensen om Hem heen
lachten en bespotten hem
soldaten dobbelde om zijn kleren
de leiders van het volk daagden hem uit om van het kruis af te komen

In de verste verte leek Hij niet op de koning zoals wij ons dat voorstellen.

En toch heeft die nam aan het kruis geen afbreuk gedaan aan zijn zending. Aan, de opdracht die Hij kwam vervullen.
Tegenstrijdig met de verwachtingen van de mensen maar wel volledig in de lijn van Gods bedoelingen.
Denken we maar aan enkele van zijn uitspraken:

Ik ben gekomen om te redden en te beschermen wat verloren is.
En hij bedoelde dat Hij zou staan en gaan naast de mensen die de weg kwijt waren.
Naast angstige en weerlozen mensen
Hij zou het steeds opnemen voor het kleine en het kwetsbare
En inderdaad met zo een instelling vestig je geen rijk van macht en glorie

Hij zei ook:
Ik leg een vrede in jullie hart. Een toaal andere vrede dan die welke de wereld geeft
En hij bedoelde dat zijn vrede een vrede van barmhartigheid en mededogen was.
Een vrede die voorkomt uit de warmte van het hart
Een vrede die verwoent en verbindt

En inderdaad met zo een vrede kun je een rijk met grenzen en voorkeuren niet tot stand brengen.

En met mensen ging Hij om
alsof Hij de diennaar was
en niemand werd meer of minder geacht dan de andere.
En naar het kleinste verdriet werd geluisterd.
En mensen die naar zijn Woord wilden luisteren noemde Hij zijn vrienden.
En inderdaad zal het Rijk van de mensen niet goed functioneren omdat de ene steeds beter wil zijn dan de andere en we vaak de bedoelign van onze opdracht vergeten.

Zijn Rijk - Zijn Koninkrijk moeten we…

niet in de tijd,
niet in de ruimte,
niet op een landkaart

…gaan zoeken maar in ons eigen hart.

Daar wil dat Rijk van vrede en liefde, het rijk van warm mededogen, van solidair zijn met armen en kleinen, daar en daar alleen wil dat koninkrijk zich vestigen en uitstralen naar allen die op bezoek bij ons komen. Daar wil vrede en liefde zijn opdat allen die we ontmoeten welkom zijn en zich thuis mogen voelen.



Op die manier wil dit rijk aanwezig zijn in de wereld waar wij wonen.
In de wereld waar Hij leven en liefde met ons heeft gedeeld;