Broeders en zusters,
Het verhaal van vandaag, zouden we eigenlijk in één adem moeten lezen met het evangelie van vorige week. Het gehele verhaal kent drie bewegingen. Eerst wachten de toehoorders met ingehouden adem op wat Jezus zou zeggen (vorige week) en nadat Hij het schriftwoord op zichzelf betrok waren ze verwonderd en stemden ze in. Tot nu toe gaat alles goed, ze morren niet bij de ‘pretentie’ van Jezus om zijn eigen leven te lezen in de schrift, maar wel als Hij zijn eigen roeping niet in dienst wil stellen voor zijn eigen stad, zijn eigen volk, maar voor den vreemde. Een verhaal dat net zoals het leven van Jezus dramatisch moest eindigen.
De citaten uit het oude testament die Jezus aanhaalt, willen al aanduiden dat de reddende hand van God ook voor andere volken bestemd is en niet enkel voor de kleine beslotenheid van het volk Israël. Niet dat God geen speciale band heeft met zijn volk, maar Hij wil zijn heil brengen over de gehele wereld en daarvoor moet je verder durven kijken dan je eigen dorp.
Hoewel het volk van Israël het niet wilde toegeven, Jeruzalem was al lang het centrum van de wereld niet meer. De levensader van de beschaving had zich eerst verplaatst naar het rijk der Perzen en lag nu in het verre (barbaarse) Rome. Als je iets wilde betekenen in de wereld moest je niet in dat opstandige Palestina zijn, maar in de Romeinse regionen. De Joden hadden het daar moeilijk mee, omdat ze gruwelden van de decadente levenswijze die de Romeinen erop nahielden. Deze afgodendienaars, waren nu hun overheersers en zij konden enkel met misprijzen over hen spreken en over al die tollenaars en zondaars die met hen meeheulden.
Nu mag je niet denken dat Jezus al dacht aan een blijde intrede in Rome. Hij wil zijn volk wel wijzen op het feit dat God juist de zwakken, de zondaars, zij de met misprijzen bekeken worden, zij die niet de kans kregen hem te kennen door de wet, wil redden. De spirituele honger van de mensen van die tijd was zo groot, dat de reddende boodschap van Jezus insloeg als een bom. Maar niet in Nazareth, niet in Jeruzalem. Zij wilden hun God zodanig voor zichzelf houden, waardoor ze Hem eigenlijk voor een stuk kwijtraakten.
De achtergrond kennen van de wrevel van de mensen van Nazareth is één ding, maar wat kan dit verhaal voor ons nog betekenen? Ook wij worden vandaag opgeroepen om onze reddende boodschap niet voor ons te houden, niet enkel voor ons groepje die hier iedere week samenkomt.
De Kerk staat ook al heel wat jaren niet meer in het midden van het wereldgebeuren. Als de bisschoppen hun stem verheffen, klinkt het niet zo luid, dat men ze in het parlement nog kan horen. Dit evangelie is een oproep om daar niet om te treuren en ons niet terug te plooien op onszelf, maar de deuren open te werpen. Om niet met misprijzen te kijken naar de wereld om ons heen.
Jezus vraagt ons om op onze eigen christelijke manier in de wereld te gaan staan, te leven. We moeten proberen te weerstaan aan de verleidingen van de wereldmarkt, maar we mogen er niet voor vluchten. Nu wij niet meer in het centrum van de wereld staan, is het trouwens een stuk gemakkelijker om ook de andere mensen aan de rand te ontmoeten en hen op te nemen in dat volk onderweg… Amen.