33e zondag door het jaar C

Aan Luther, die aan de oorsprong staat van het protestantisme, werd eens gevraagd: “Wat zou je doen als je wist dat de volgende dag het einde van de wereld daar zou zijn?” Zijn antwoord was: “Ik zou een appelboompje gaan planten!” Dat nuchtere antwoord klinkt ons misschien heel vreemd in de oren, misschien ook heel absurd, en toch is het een heel wijs woord, voortkomend uit een diep en groot geloof.
Wat zouden wij doen als we wisten dat de volgende dag de wereld zou vergaan? Zouden we angstig in een hoekje gaan zitten? Of zouden we de bloemetjes nog eens flink buiten gaan zetten? Of zouden we misschien nog iets goeds gaan maken wat we verkeerd gedaan hadden?
Luther zei: ik zou gewoon de dingen doen die ik toch al van plan was te doen, dingen die zinvol zijn voor vandaag en morgen, ook dingen die misschien pas in de toekomst vruchten dragen, want zelfs als er geen toekomst zou zijn, dan is dat nog de beste invulling voor vandaag.
Dat is positief denken, toekomstgericht denken en wie die levenshouding kan opbrengen is een gelukkig mens: hij verstaat de kunst om zijn leven goed en zinvol te maken in goede dagen maar ook in kwade dagen, ook als er geen toekomst meer lijkt te zijn.
In de loop der jaren heb ik wel eens mensen ontmoet die van de artsen de boodschap gekregen hadden: je kunt niet meer beter worden. Voor hen is dat de aankondigen van het einde van de wereld, hun wereld. En wie die boodschap krijgt, krijgt een enorme dreun. Sommigen klappen dan helemaal dicht en worden apathisch, anderen worden heel opstandig en soms lastig. Sommigen maken al die gevoelens in fases door. Maar er zijn er ook die na de eerste klap toch weer positief zijn gaan denken.
Mensen die nuchter de feiten onder ogen konden zien en die, zolang ze konden, de dingen bleven doen die ze gewend waren te doen of die ze graag deden, die blij konden zijn met de vaak kleine positieve dingen die ze zagen. Mensen die ook allerlei zaken gingen regelen voor de toekomst, vaak niet zozeer voor zichzelf maar voor hun dierbaren. Mensen die in die omstandigheden toch positief blijven denken, dat zijn best grote mensen. Die levenshouding zouden we met zijn allen wat meer moeten hebben, niet alleen in ons privé leven, als we eens moeilijke dagen tegenkomen, maar ook als het gaat om onze samenleving.
Onze wereld zal voorlopig echt wel niet vergaan, toch zijn er velen die heel negatief denken over onze tijd: alles gaat naar de knoppen, zeggen ze dan, en veel van de rampspoed waar het evangelie over spreekt, dat zien ze links en rechts al werkelijkheid zijn. Het is natuurlijk een feit dat er veel verkeerd gaat in onze wereld, maar het is beslist niet allemaal negatief, er gebeuren ook vele positieve dingen, dichtbij en veraf, dingen die hoop geven voor de toekomst.
Er zijn heel veel mensen die niet bij de pakken neerzitten, maar die zich blijven inzetten voor een betere samenleving, mensen die in het klein of in het groot wat verbetering proberen te bewerken, die dat, ondanks alle negatieve geluiden, toch als zinvol, goed en nodig zien. En als wij echt gelovige mensen willen zijn, dan moeten ook wij positief blijven denken en toekomstgericht bezig blijven, want alleen als je dat kunt, dan leef je pas echt.
De laatste regel van het evangelie van vandaag luidde: door standvastig te zijn, zult u uw leven winnen. We leven pas echt als we in alle omstandigheden dingen blijven doen die toekomst hebben en toekomst scheppen, voor jezelf en voor anderen, als we, ook in moeilijke dagen, een positieve kijk op het leven behouden. Dat is zeker niet gemakkelijk, maar je bent een gelukkig mens als je dat kunt opbrengen.