Doemdenkers die straks de lezingen horen,
zullen zeker in hun nopjes zijn:
Zowel in de eerste lezing
als in de evangelielezing waar Jezus aan het woord is,
gaat het over kwaad en teloorgang…
Ja, het einde lijkt wel nabij.
We horen eerst de verzuchtingen van de joden
die na de terugkeer uit ballingschap uitkeken naar een rustiger tijd,
waarin alles weer zou zijn zoals voorheen.
Jezus’ beschouwingen zijn ook niet van de aangenaamste:
er komt een tijd dat alle evenwicht verstoord wordt,
en alle rust plaats zal maken voor verwoesting.
Wie hier stopt met lezen, raakt verstrikt in onheilsdenken.
Nochtans is het einde der tijden niét nabij.
Onrust in ons hart
wanneer wij zien dat de wereld nog niet is zoals God die droomt,
is een slechte raadgever.
God ziet ook wel waar het nog niet af is,
maar Hij blijft vertrouwen hebben in de mens.
Dat is onvoorstelbaar mooi.
Wij mogen Hem niet ontgoochelen,
ook niet wanneer het al eens moeilijk wordt :
wie door alles heen aan het goede bouwt,
zal tegenstand overwinnen.
We mogen aan God toevertrouwen
wanneer we het moeilijk hebben,
maar we mogen niet zeggen dat onze inspanningen vergeefs zijn
of dat ‘alles om zeep gaat’!