Wij leven in een wereld vol contrastervaringen.
Aan de ene kant: ontzettend grote problemen
Aan de andere kant: onze beperkte mogelijkheden.
Honger in de wereld:: acties als 11-11-11 Broederlijk delen. Een druppel op een hete plaat.
Oorlog en terreur: Vredesacties met kaarsen en handtekeningen.
Onverschilligheid tegenover God en Kerk: Onze kleine missie ijver.
Echtscheidingen en zelfdodingen: Inzet voor jongeren en kinderen.
Hoe houden wij dat vol? Als mens en als christen.
De lezingen van vandaag wijzen ons een weg ….. misschien een weg voor ons….
De eerste lezing vertelt hoe Mozes en zijn volk op het einde van de woestijntocht stootte op Amilek en zijn benden die hen de doortocht naar het beloofde land ontzeggen. “Over mijn lijk”, zegt Amilek. Jullie komen er niet door. Daar staan ze, vermoeid en uitgeput door de lange en zware woestijntocht tegenover Amilek die als een gier loert op zijn prooi.
Toch werd Amilek verslagen. Er gebeuren twee dingen:
Jozua verzamelt zijn beste manschappen. Zijn beste krachten en trekt ten strijde. Mozes gaat op de top van de heuvel bidden met de beide armen ten hemel gericht. Zolang Mozes de armen opgeheven houdt is Jozua aan de winnende hand. Als hij zijn armen laat zakken wint Amilek.
Het verhaal is duidelijk: Jahweh heeft het laatste woord. Gods gerechtigheid overwint. Maar de mens moet twee dingen doen: Bidden en strijden. Inkeer en strijd.
Het evangelie plaatst ons ook voor zo’n schijnbaar hopeloze situatie. Aan de ene kant: Een goddeloos rechter: Iemand die zich om god noch gebod bekommert. Die slechts één norm kent: zichzelf . Zijn willekeur.
Aan de andere kant: Een weduwe, compleet hulpeloos en weerloos; iemand zonder rechten in die maatschappij.
Hoe kan zo iemand ooit recht bekomen bij zo iemand. Geen kans zouden wij zeggen.
De vrouw doet twee dingen: Ze houdt vast aan haar geloof dat Jahweh het opneemt voor de kleinen en zwakken. dat hij hun pleitbezorger is. Ze bidt. Ze doet al wat haar mogelijk is. Ze gaat op weg. Ze legt haar verzoek voor. Ze blijft het altijd herhalen.
En wat zien we: De Goddeloze rechter verschaft haar recht. De sterke wordt zwak en de zwakke sterk. Het is een rode draad doorheen het evangelie dat de zwakke met God een kracht heeft die het haalt op de sterke van de wereld zonder God.
Zo nodigen de lezingen de eerste christenen maar ook ons christenen uit tot die dubbele levenshouding.
-
Geloven in God dat zich uitdrukt in volhardend bidden: het niet loslaten van God, Gods droom over mens en wereld.
-
Doen wat mogelijk is. Missiezondag houdt ons vandaag voor: Als de mens een vraag is, Christus is het antwoord.
Het eerste wat wij in het licht van de lezingen te doen hebben is:
a. Geloven dat Christus het antwoord is.
Biddend op dezelfde golflengte komen als Jezus hart. Zo komt zijn vertrouwen in ons en raken wij doordrongen van zijn zaligsprekingen. Bidden zegt H.Benedictus is het " Werk van God". God in je laten werken. Het verbreedt onze horizon zodat de zaak van God onze zaak wordt.
b. Doen wat in onze mogelijkheden ligt.
Ghandi heeft eens gezegd tot zijn volgelingen in het geweldloos verzet.
" De meeste dingen die wij doen zijn niet zo belangrijk. Maar het is heel belangrijk dat we ze doen".
Missiezondag, 11-11-11, Broederlijk delen, Vredesacties. Schijnbaar zijn het niet zo’n grootse dingen: machtloze dingen en toch mogen wij geloven dat zij vanuit God een macht bezitten die een antwoord wordt op de levensvragen van de mensen.
Laten wij op deze missiezondag ons geloof dieper verankeren in Gods woord en in echte solidariteit met de jonge kerken over de wereld. Amen