Nog niet zo lang geleden kwam ik in een gezin waar een van de kinderen bijzonder getalenteerd is om piano te spelen en muziek te beoefenen in het algemeen. Het meisje wil naar het conservatorium, later. Over 6 of 7 jaar. Ik denk dat het haar gaat lukken. Want ze is vol van muziek. Dag en nacht. Maar om over 10 jaar Chopin te kunnen spelen met alle gevoel, moeten er nu toonladders, vingeroefeningen, en redelijk saaie oefenboeken worden doorgeploeterd. Alleen als ze het volhoudt om dag in dag uit te blijven spelen, te oefenen, en door te gaan, ook als ze straks eens geen zin zal hebben, maakt ze een kans om over 20 jaar bij de paar uitverkorenen te horen die in de concertzaal zullen schitteren. Als ze maar blijft volhouden, gemotiveerd blijft.
Zo gaat het met de profvoetballer in de dop, die nu rondjes loopt rond het veld om conditie op te bouwen voor zijn plaats in het eerste team; zo gaat het met de vechtsporter die nu jarenlang touwtjespingt of in het krachthonk spierballen kweekt. Wie niet taai volhoudt en wilskracht toont, speelt nooit in het eerste of wordt in de eerste minuut van de mat geveegd.
Geloven is als pianospelen. Is jarenlang taai doorzetten en oefenen. Tot je de toonladders van het evangelie hemel kunt dromen en het absolute gehoor hebt ontwikkeld om Gods woord te kunnen beluisteren met genoegen en zin, en meedoet met het hemelkoor van engelen. Geloven is als topsport. Geloven tot je geestelijke spieren hebt ontwikkeld om het gevecht met het ongeloof om je heen te kunnen aangaan en niet k.o. te gaan bij het eerste het beste boek dat je wil wijsmaken dat het allemaal ook zonder God kan.
Geloven is een gave van God, een gratis geschenk, zoals we ook talent hebben om piano te spelen of sportief uit te blinken. Een cadeau dat echter ingepakt blijft, tot onze vrije wil met veel inzet begint met uitpakken. Een cadeau waar je niet het papier in één ruk van aftrekt, maar wat je hele leven aan je blijft trekken, om je uit te dagen. Een geschenk waarvoor je levenslang moet blijven oefenen. Als de beste concertpianist van de wereld één week niet heeft gespeeld, moet hij weer uren spelen om de vingers los te maken. Als de PSV-selectie één week lui op zijn achterste zit, zijn de spelers misschien al niet fit genoeg meer om te winnen van zeg maar het tweede elftal van Helmond Sport. Alles is een kwestie van conditie hebben en houden. Taai volhouden. Dag en nacht meewerken met de genade.
Het is dus niet uit de lucht gegrepen dat Jezus aanbeveelt om dag en nacht te bidden en niet te versagen, om vol te houden dus. Geloven is je muziek, je topsport, je drijfveer waar je alles voor op alles zet. Bidden is het oefenen, is de training, elke dag. Wie langdurig niet bidt, moet weer opnieuw gaan trainen. Zo snel als spieren verslappen bij pianisten en sporters, zo snel verslapt ook je geloof als je niet dagelijks blijft bidden.
Zal Jezus geloof vinden op aarde, als Hij wederkomt? Dat zal niet afhangen van zijn gave en genade. Want die ligt voor het oprapen en de kerk is de muziekschool van het geloof. Alles is er aanwezig om gelovig vooruit te komen. Maar de piano’s staan er vaak werkloos bij. Waar zijn de talenten? Waar de spelers om te oefenen? Hoeveel getalenteerden zeggen ijskoud: ik kan thuis ook pianospelen. Ik kan thuis ook touwtjespringen. Ik kan thuis ook bidden. Ja ja. Ooit iemand de top zien bereiken in de muziek of de sport, en nooit op een school geweest zijn? Natuurlijk niet! Mensen kunnen wel zeggen heel katholiek te zijn, heel veel te geloven ook zonder kerk, maar zoals een muzikant of sporter door de mand valt bij de uitvoering, zo ook de gelovige die niet bidt – en velen kennen niet eens meer het onze vader.
Nee, geloven is niet een cadeau wat we uit de verpakking krijgen zonder wilskracht. Luie mensen kunnen niet geloven. Omdat ze niet oefenen. Niet blijven bidden. Hooguit een kaarsje opsteken. Het is een kwestie van mentaliteit. We kunnen het allemaal leren. Maar we moeten er hard voor werken. Je laten vormen in de Kerk. Topsport leren voor de hemel.
Als Jezus wederkomt, wil Hij graag de prijsuitreiking komen doen. Iedereen die er hard zijn best voor heeft gedaan, komt in aanmerking voor het diploma. Maar wie na 70 of 80 jaar nog geen hemelse noot heeft leren lezen, kan niet meezingen in het hemelkoor van engelen. Die zingt valse noten, die van te weinig of geen geloof. Die valt door de mand omdat er te weinig is gebeden; die mag op zijn best meezingen in het vagevuurkoor, als hij niet helemaal van het veld wordt gestuurd.
Aan ons de keuze of wij te bewegen zijn tot een gelovig leven van taai volhouden, dagelijks oefenen, en zo door veel gebed te komen tot het geloof dat bergen verzet. Geloven we dat we dat kunnen?
29e zondag door het jaar C - 2007
C-cyclus · Tijd door het jaar · 29e zondag · groen