Zes jaar geleden zijn we plots opgeschrokken door de gebeurtenissen in New York. Wie had zich kunnen voorstellen dat zoiets kon gebeuren. De reacties waren zeer hevig. Geweld werd beantwoord met tegengeweld. Plots dook weer het spook op van oorlog en geweld. Niemand van ons weet hoe dat alles gaat aflopen. Nu, vandaag, gaat er geen dag voorbij of we horen en zien nieuws over aanslagen en geweld. Spijts alle vredesweken blijft de vrede een groot gemis, een echte illusie. En we weten niet meer wat doen. We staan machteloos. Woorden als: “Wil je vrede, begin bij jezelf” zijn heel mooi en op onze kleine schaal allicht doeltreffend, maar ze veranderen niets aan de situatie in de wereld.
Ik las tijdens de vakantie een boek over de oorlogen in het Midden-Oosten Wij hebben de gewoonte de schuld altijd te schuiven op de rug van de fanatieke Moslims. Maar we moeten de moed hebben ook in onze eigen boezem te kijken. Toen in 1972 in Burundi het zinloos geweld uitbrak, zegden heel wat mensen:
Vredeszondag (2007)
C-cyclus · Tijd door het jaar · 25e zondag · groen