I. “Gij kunt niet God dienen én de Mammon” (Lc. 16,1-13). - De gekende oliemiljardair Paul Getty , overleden in 1977, was een de rijkste mannen ter wereld (zoniet de rijkste), bewoonde een oud huis van de Tudors, beveiligd met zwaardachtige tralies, bewaakt door duitse schepers. De deuren werden gecontroleerd met microfoon. Maar de noodlijdenden gingen aan hem voorbij. Hij heeft voor zijn dood bekend dat zijn 60 miljard hem niet gelukkig hebben gemaakt. - Daartegenover staat Thomas S. Monaghan, de gewezen pizza-koning, die zijn dominoketen had opgericht in 1960. Hij werd van streek gebracht door de woorden van de paus in Mexico en in San Luis in 1999, maar had reeds de paus te Rome ontmoet in 1987 , waarna hij “Legatus” oprichtte, een genootschap van ambassadeurs van Christus in de jungle van het kapitalisme. Hij stichtte 2 Mariascholen en heeft bijgedragen tot aanzienlijke socio-caritatieve stichtingen: een miljardair in dienst van het Rijk Gods. - Dr P. Giolitto, was totaal ongelovig, wilde rijk worden en richtte een netwerk op v. prostitutie in Taipeh. Hij ontmoette M. Robin: “Er is Iemand die u liefheeft. U hebt te kiezen tussen het geld en de Liefde.” Hij gaf alles aan de armen en werd een boodschapper van het werk v. M. Robin.
- We kennen de voorbeelden van het evg en vd kerkgeschiedenis: de rijke jonge man: bedroefd ging hij geen, omdat hij vele goederen bezat; Fr. V. Assisi vond zijn vreugde in de armoede. De arme Klaren v. Kortrijk moesten weg (1978). Ze gaven alles weg, het kostbaarste het eerst. Mgr Himmer (Doornik): “De armoede is de eerste deugd: ze maakt de liefde waarachtig.” We steken het evg in kalfsleren banden achter geslepen ruitjes, maar we lezen en beleven het niet. Het behoort tot onze “schatten”. Onthechting is ont-hechting. D.i. bevrijding. God heeft niets. Hij is. De diepte van ons menszijn vraagt om een “zijn”, niet om een “hebben”. - Daartegenover staan de media met de grote leugen. De waarden die daar worden uitgestald zijn vaak de niet-waarden, die ons van onszelf vervreemden. Het grote bedrog, waardoor we worden misleid, en waardoor we terecht komen in de banale maatschappij, waar men niet meer ontmoet, samenleving zonder relaties; een werkdriftmaatschappij, waarin alleen de zaken tellen en de winst; een feestroesmaatschappij, zonder diepte, met veel lawaai, en waar de offerzin plaats heeft gemaakt voor de illusie van de zgz zelfrealisatie en het genot.
II. " De Heer prees het in de onrechtvaardige rentmeester, dat hij met overleg had gehandeld." Niet omdat hij onrechtvaardig was, maar omdat hij “met overleg, na beraad, na overweging” had gehandeld. De kinderen van de duisternis zijn sluwer, listiger, dan de kinderen van het licht. Het doet denken aan het evg v. een paar weken terug: wie gaat bouwen moet eerst berekenen; wie oorlog wil voeren moet eerst zitten cijferen. Men moet eerst gaan zitten en nadenken. Een christen gaat zitten tegen de grond, en moet erin krabben zoals Bernadette te Lourdes: eerst krijg je modder, en dan het water. Naar de bron gaan; eerst graven. De diepte draagt een geheim. De achtergronden van God vinden, Hem centraal stellen, boven alle andere waarden. Dan kom je aan bij de wijsheid van het Kruis, die haaks staat op ons menselijk aanvoelen en redeneren. Uiterlijk lijkt het kruis een mislukking. Het kruis is een teken van hoop, een poort naar de hemel. Daarnet stonden we bij het grote gloriekruis. Het signum magnum.
Dan treden we binnen in Gods droom met ons, en het is dat we naar Hem toekomen en op Hem gaan gelijken. Dat vergt een bekering, een ommezwaai van 18O°. Dit gebeurt in twee fazen: (a) dat we kiezen voor Hem en ons verenigen met Hem: “Blijf in Mij, dan blijf Ik in u.” Dat voltrekt zich in de H. Eucharistie op uitzonderlijke wijze. Het is nu het jaar vd H. Eucharistie voor heel vd Kerk. De bisschop schreef een brief om vandaag voor te lezen, over de liturgie en heel speciaal over de H. Eucharistie. Het is een unieke en heel bijzondere ontmoeting van de mens met God in Christus. Maar daar is ook de aanbidding en ons gebedsleven doorheen de dagen. Leven in Zijn tegenwoordigheid. Nooit buiten Hem. - (b) Het gaat er ook om een gelijkvormigheid met de Heer. Dat gebeurt als we ons volledig toewijden aan Hem, ons onteigenen naar Hem. We worden wat we eten. In de H. Eucharistie trekken we Christus aan. Hij groeit in ons en vereenzelvigt zich met ons. Maar wij zijn een weerbarstig gesteente tegenover de Steenkapper. Er is een weerstand. We willen niet sterven. Bij Maria gebeurde het als vanzelf. Dat is haar onbevlekte ontvangenis: totaal op God gericht zonder enige afwijking. God in ons God laten zijn in grote ontvankelijkheid: " Wie zijn leven verliest, die wint het." In de school van Maria. - Dit alles is evenwel niet een eindpunt, maar een begin. Wie getuigt moet gezien en ervaren hebben. Alleen wie in deze eenheid leeft en zich liet omvormen, kan worden gezonden. Amen.