23e zondag door het jaar C - 2007

Wat we zo-even komen te lezen zullen velen, denk ik althans, met gemengde gevoelens aanhoord hebben.

Er zijn in dit evangelie uitspraken die we heel gemakkelijk begrijpen, zonder problemen. - Iemand gaat bouwen. Het eerste wat hij gaat doen is rekenen. Aan zijn bureau zitten en nagaan wat het gaat kosten, of het niet goedkoper kan, welk materiaal er moet gekozen worden, waar er bezuinigd kan worden. Het zou namelijk al te gek zijn de werken halfweg te moeten stoppen vanwege ondoordachtheid. Bouwen, goed bouwen en af maken is een hele onderneming. Dat moet met verstand gebeuren.

Als we zulke woorden horen dan voelen we aan dat dit wijze taal is.

Maar er zijn in het evangelie van vandaag ook woorden van Jezus, die ons een beetje dwars liggen, die wij niet zo wijs vinden. Dat over de haat tegenover onze ouders, broers of zussen. Dat staat helemaal dwars tegenover het gebod van de liefde waarover de Heer zo vaak spreekt.

Harde taal ook las Hij zegt: “Als iemand zijn kruis niet draagt en Mij volgt, kan hij mijn leerling niet zijn. … Als je je niet kunt losmaken van je bezit, kun je mijn leerlingen niet zijn…”

Bij zulke woorden voelen wij ons echt niet gemakkelijk en een beetje ontnuchterd.

Nu vermoed ik dat het precies de bedoeling van Jezus Christus is de mensen te ontnuchteren. Tweeduizend jaar geleden waren er duizenden mensen die achter Hem aanliepen. En ze riepen dat ze zijn leerlingen waren. En nu, na 2000 jaren zijn er nog miljoenen die zeggen: “Wij zijn zijn leerlingen, wij zijn christenen.” In het evangelie van vandaag staat echter: “Pas op, niet te vlug. Denk maar eens een goed na of je echt mijn leerlingen kunt zijn.”

Jezus doet dus geen aanlokkelijke voorstellen. Als wij leden willen aanwerven voor een of andere club doen we aanlokkelijke voorstellen. Liefst niet te veel inspanningen en zoveel mogelijk voordelen. We moeten toch eens serieus nadenken over ons