Vanavond kerstboomverbranding, nog wat eindejaarsverlichting weg, en er wordt weer een punt gezet achter de feestperiode. Alles wat aan het kerstfeest herinnert, hier in de kerk en bij ons thuis, is terug opgeborgen. We gaan over tot de gewone orde van de dag.
Dat kan best zijn,maar dan hebben we buiten de waard gerekend, zeker als we het evangelie geloven, en waarom zouden we dat niet doen?
Er is alweer een feest, een bruiloftsfeest nog wel, en wie onder ons heeft nooit al eens bij zichzelf gedacht: was ik daar maar bij geweest!
Wanneer er te profiteren valt, zouden we ons eigen zelf ook wel durven uitnodigen; dan kunnen we boven dit evangelieverhaal schrijven:het beste moet nog komen!
Maar of we van het evangelie iets begrepen hebben is een andere vraag; de boodschap van het evangelie is zonder meer: het beste is al gekomen!
Wat lezen we daarover in de bijbel: luister even mee, als je wil, in vogelvlucht:
ten tijde van Jezus en reeds eeuwen leefde het joodse volk in een verbondsrelatie met God, een verbond dat God hen aangeboden had. Waar was de tijd dat ze leefden van dit verbond?
God had er zich in laten kennen als een God van liefde, als iemand die een hart heeft voor mensen, een God die bemint.
Van dit verbond was niet veel overgebleven. Het volk heeft geprobeerd om overal het geluk te zoeken, maar dan elders, buiten het verbond óm, en méér dan eens hebben profeten er op gewezen dat al die dingen die tijdelijk geluk brengen, àl de wijn die ze zelf en voor zichzelf hebben bereid, opgeraakt was: van een liefdevolle God was niet veel overgebleven, integendeel: je moest zijn geboden onderhouden, slaafs en onderdanig, zoniet: je zou ondervinden dat Hij een strenge, veeleisende en straffende God is, die niet met zich laat spotten. Het geloof in hun God die gezegd had: " mijn volk , ik neem je tot mijn bruid, ik ben je bruidegom voor altijd en eeuwig “, was ver te zoeken.
Niet alleen het geloof was weg, ook de liefde.
Van de kant van het volk was de liefde verwaterd.
Zo was het er mee gesteld toen Jezus van Nazaret leefde.
Of er nog iets aan te doen was?
De apostel en evangelist Johannes antwoordt duidelijk: ja.
Keer terug naar het verbond, niet in die zin dat je moet terugkeren naar het verleden, maar neem de verbondsgedachte terug op: in Jezus heeft God een nieuw verbond gesloten met zijn mensen; leef dan ook verbonden met Jezus zoals ranken aan de wijnstok.
Die intense verbondenheid met Jezus brengt vruchten voort, waarvan de beste wijn gemaakt wordt, en wel in overvloed, en niet voor één keer, toen in Kana, maar altijd weer, ook hier, bij ons, bij u en mij.
Nee, we hebben niets gemist omdat er in Kana niet bij waren!
Het feest is hier en nu en overal waar mensen leven vanuit een diepe verbondenheid met Jezus.
En zoals Jezus niet alleen het ware, levende brood geeft,- Hij is het ook -, zo geeft hij niet alleen de beste wijn - Hij is die ook, … voor wie in Hem gelooft.