In Kana is er een bruiloft…
Twee mensen, man en vrouw, die elkaar trouw beloven…
Als dat geen reden is om te feesten!
In Kana is er een bruiloft…
Heel veel mensen komen meevieren.
Er wordt gelachen en gedanst,
gegeten en gedronken, zoveel dat de wijn opraakt…
In Kana is er een bruiloft…
Maria hoort van het tekort aan wijn
en voelt zich-als vrouw-verantwoordelijk;
een feest, een bruiloft zonder wijn, is immers ondenkbaar!
Van haar Zoon krijgt ze een bijna bitse afwijzing.
Hoe hard moet dat bij haar zijn aangekomen?
‘Vrouw’ heeft Hij haar genoemd,
niet ‘moeder’ of ‘mama’, maar ‘vrouw’…
Zoiets doet een moeder toch pijn?
Vraagt zij zich niet af:
“Wat is er met Hem aan de hand?
Waarom reageert Hij zo kortaf?
Is Hij moe, of kwaad…?
Wat heb ik – in godsnaam- misdaan?
Ik probeer alleen maar goed te doen, te helpen
en krijg dan zo’n reactie van mijn eigen Zoon…”
In Kana is er een bruiloft…
Ondanks de schijnbare afwijzing van haar Zoon,
gaat Maria zonder blikken of blozen
naar de knechten en zegt:
‘Doe wat Hij u zegt’.
Niets meer en niets minder.
Geen twijfel, geen vragen,
geen opmerkingen.
Alleen een onvoorwaardelijk geloof!
‘Doe wat Hij u zegt’, dan komt het goed.
En water werd wijn…
- bij de 2e zdj-C- * Joh.2,1-12 * door Anne * federatie St.-Andries-St.-Michiels-Brugge