Ik ben werkloos… moeilijk diploma zeggen ze op de VDAB om daarmee aan de bak te komen. Daarom heb ik al twee omscholingscursussen gevolgd en zonder resultaat. ’t Is makkelijk zeggen: wie wil werken vindt werk… waarom is het dan zo moeilijk om 200.000 nieuwe banen te realiseren? Banen waarvan de politici weten dat ze er nodig zijn om jonge afgestudeerden aan het werk te helpen… De mensen verwijten ons voor leeghangers en nietsnutten en meestal voel ik mij inderdaad leeg en van geen tel. Ik zou het graag anders willen maar denk niet dat het zo gemakkelijk is; daarom vraag ik jou: maar jij, wie zeg jij dat ik ben?
ik ben advocaat; mijn carrière heeft erg veel van me gevraagd, ik moet heel hard werken maar - dat geef ik grif toe – ik verdien ook goed mijn brood. In de ogen van sommigen ben ik een dief, een profiteur van andermans miserie, een lijkbidder die leeft van de vechtscheidingen… mensen weten niet met hoeveel klein menselijk leed wij geconfronteerd worden, hoe dikwijls wij een bemiddelende rol spelen, de keren dat we ons ereloon aanpassen aan de draagkracht van de cliënt; maar ja, als je een naam hebt… daarom vraag ik jou: maar jij, wie zeg jij dat ik ben?
Ik ben failliet… ik weet het, de zaak is ook door mijn eigen fout kapot gegaan; maar ik zou zo graag een tweede kans krijgen. Mensen die vroeger in de zaak kwamen ontlopen me vandaag, of zeggen met moeite goeie dag, precies of ik hen persoonlijk iets misdaan heb, ze zijn als ’t ware beschaamd mij te kennen. Met mondjesmaat los ik mijn schulden af, ik doe mijn best om er nog iets van te maken maar in de ogen van de samenleving lijk ik wel totaal afgeschreven; daarom vraag ik jou: maar jij, wie zeg jij dat ik ben?
Ik ben anders geaard, zeg maar homo of lesbienne of heb je er zo je eigen originele naampjes voor? De laatste jaren voelen wij ons toch al wat minder bedreigd en beschimpt, we kunnen nu gelukkig al zeggen wie we zijn. Maar sommigen blijven ons als ziek bestempelen, tegennatuurlijk of pervers. Terwijl studies en onderzoeken nu toch al lang hebben uitgewezen dat je eigen aard, je eigen natuur moeilijk iets tegennatuurlijks kan zijn… nu en dan vangen wij nog giftige opmerkingen of zijn mensen vriendelijk in ons gezicht en maken ze verwijten achter onze rug. Daarom vraag ik jou: maar jij, wie zeg jij dat ik ben?
Ik ben een vreemdeling… mijn ouders zijn uit Turkije naar België gekomen maar ik ben hier geboren; ik heb hogere studies gevolgd en toch is het zo moeilijk aan werk te geraken: de kleur kunnen we niet van ons gezicht afkrabben. Ik wil hier wonen en werken en dat mijn kinderen gelukkig mogen zijn in dit Vlaanderen waar we het nu al goed hebben… ik weet dat er problemen zijn, ik versta ook dat het vreemde afschrikt, ik besef eveneens dat wij een andere godsdienst belijden en andere culturele gewoontes en gebruiken hebben maar is dat een reden voor de Vlaming om zo bang te zijn? Daarom stel ik jou persoonlijk de vraag: maar jij, wie zeg jij dat ik ben ?
Ik ben politieker… uiteraard wil ik dat mijn partij aan de macht komt omdat ik meen dat de voorstellen die wij doen een stap in de goede richting zijn. Maar in politiek moet je rekening houden met zoveel andere gedachten en meningen, het is altijd zoeken naar een oplossing waar de meerderheid zich kan achter scharen hoe onvolmaakt ook. En met beperkte middelen want hoe rijk we in Vlaanderen ook zijn, er zijn nog vele noden op veel verschillende vlakken en niet alles kan tezelfdertijd. En daarna stellen zich nieuwe problemen. Profiteurs en belovers zijn we, opportunisten die alleen aan zichzelf denken, het is zo gemakkelijk gezegd. Daarom vraag ik het nu eens aan jou: maar jij, wie zeg jij dat ik ben?
Ik ben asielzoeker, ik ben een hoogbejaard kerkleider, ik ben psychiatrische patiënt, ik ben ex-gevangene, ik ben een fysiek aftakelende mens…
U bent allemaal kinderen van God, zegt Paulus door het geloof, in Christus Jezus. Want allemaal bent u in Christus gedoopt, met Christus bekleed. Er is geen Jood of Griek meer, er is geen slaaf of vrije, het is niet man en vrouw: u bent allemaal één in Christus Jezus. Maar als U bij Christus hoort, dan bent u ook nageslacht van Abraham overeenkomstig de belofte.
De vraag van Jezus is een vraag die we ons dagelijks moeten stellen. Rondom ons hebben mensen zo duidelijk hun mening en gedacht over alles en over iedereen. Maar aan ons vraagt Jezus: en jij wie zeg jij dat ik ben. Heel de wereld verkettert en beschimpt mij, de leiders zien in mij een groot gevaar maar jij, wie zeg jij dat ik ben. Zoveel mensen worden beoordeeld of veroordeeld; aan jou de vraag, aan mij de vraag: maar jij, wie zeg jij dat ik ben.