16 - 06 - 2013 Elfde zondag door het jaar C Dadizele
Goede vrienden,
Vanaf het eerste moment van zijn verkiezing tot bisschop van Rome en paus van de katholieke Kerk, zorgde de Argentijnse jezuïet Jorge Bergoglio voor lente in de kerk.
Ook buiten de kring van gelovigen leeft er sympathie voor zijn nieuwe, sobere stijl. Maar wie is paus Franciscus – Jorge Bergoglio nu echt ? Wat weten we over zijn levensverhaal ?
Waar stond en waar staat hij voor ?
HET BOEK PAUS FRANCISCUS, leven en denken van Jorge Bergoglio, heb ik met veel interesse gelezen.
Het boek bevat indringende gesprekken met de toenmalige kardinaal van Buenos Aires.
In dit boek vertelt Jorge Bergoglio, nu paus Franciscus, waar hij geboren werd en opgroeide. Hij vertelt over zijn priesterroeping, zijn pastoraal werk, zijn verheffing tot kardinaal.
Bergoglio voert een openhartig gesprek met de journalisten en schuwt lastige onderwerpen zoals de misbruikschandalen in de kerk niet.
We lezen dat hij de metro nam of nog liever met de bus reist en dat hij in een eenvoudig appartement woont.
Ik citeer enkele van zijn uitspraken uit het boek. Hij vertelt:
Een wijze priester zei me eens dat we in een situatie verkeren die precies omgekeerd is aan die van de parabel van de goede herder.
Ook al had hij negenennegentig schapen in de schaapskooi, toch ging hij op zoek naar dat ene schaap dat verdwaald was.
Nu hebben we er eentje in de schaapskooi en de andere negenennegentig GAAN WE NIET OPZOEKEN !!
Wat nu moet gebeuren, is dat de kerk de straat op gaat om mensen te zoeken en hen bij naam te leren kennen.
Een herder die zich opsluit, is geen echte schaapsherder, maar een schaapscheerder, die met de vachten bezig is,
in plaats van op zoek te gaan naar de verloren schapen.
Dat veronderstelt een missionaire kerk.
Een herder voor mij is iemand die erop uitgaat om mensen te ontmoeten. En mensen laten delen in de vreugde van de BOODSCHAP VAN HET EVANGELIE en van het geluk om op CHRISTELIJKE WIJZE TE LEVEN.
En de eerste zorg van het evangelie is de zorg voor de armen.
Paus Franciscus vertelt over een héél belangrijke dag in zijn leven.
21 september 1953. Hij was toen 17 jaar en was op weg naar een “studentendag “. Toen hij voorbij zijn parochie kwam en een onbekende priester zag, voelde hij de noodzaak om te biechten.
In het sacrament had hij een ontmoeting ervaren met Iemand die op hem wachtte. Na de biecht was ik niet meer dezelfde.
IK VOELDE EEN ROEPING en was overtuigd dat ik priester moest worden, zo vertelt hij in dit boek.
Ook zegt hij: mijn geloof heb ik in mijn familie gekregen, vooral van mijn grootmoeder aan vaders kant.
Bisschoppen en priesters, zegt paus Franciscus, moeten BIDDEN en VERKONDIGEN, maar dit betekent niet dat wij zonder zonde zijn.
Ook wij zijn mensen en zondaars en wij worden bekoord.
Als wij de weg van de rijkdom gaan, de weg der ijdelheid, worden wij wolven, GEEN HERDERS !
En zo komen wij bij het evangelie van vandaag, bij de vrouw die als zondares bekend stond. Ze zalfde Jezus voeten met balsem.
“ Ik zeg u “ zei Jezus, “ haar zonden zijn haar vergeven, want ze heeft veel liefde betoond “ .
En ik citeer letterlijk uit het boek van paus Franciscus op blz 145 Hij vertelt:
“ De dingen die ze mij hebben aangedaan, kan ik niet vergeten, maar ik kan er wel met andere ogen naar kijken, ook al heb ik me op het moment zelf slecht gevoeld.
Met de jaren worden we wijzer en geduldiger. En als de wond min of meer genezen is, kunnen we afstand nemen.
Dat is het wat God van ons vraagt: VAN HARTE VERGEVEN.
En vergeving houdt in dat ik jou niet laat boeten voor wat je mij hebt aangedaan. Nogmaals, vergeten is niet mogelijk.
Ik breng mijn hart tot rust en vraag aan God dat ik vergiffenis mag schenken aan wie mij gekwetst heeft.
Ik blijf erbij, zegt paus Franciscus, alleen wie de noodzaak heeft gekend om vergeving te vragen en deze vergeving heeft ervaren, kan ZELF VERGIFFENIS SCHENKEN, MAAR HET WERKT ALLEEN ALS DE ONTVANGER DIE KAN OF WIL AANNEMEN.
En hij kan dat als hij spijt heeft en bereid is goed te maken wat hij heeft gedaan. Bidden wij met psalm 51: “ God, ontferm U over mij in Uw barmhartigheid, delg mijn zondigheid in Uw erbarmen.”
Amen. Deo gratias. Diaken Frans Gheysen.