Er zijn mensen die het ene ogenblik alles met een vrolijk en blij gemoed bekijken en de andere dag in zak en as zitten. Alles is dan ineens veranderd in een poel van ellende. De Duitser zegt: Himmelhoch jauchsend und zum Tode betrübt. Zefanja, de profeet van de eerste lezing is ook zo’n type. De ene keer dreigt hij met hel en verdoemenis en is heel de wereld slecht en dan is hij weer in de zevende hemel
Maar vandaag willen wij even stil staan bij zijn oproep: Wees blij. Want de tijd zo vlak voor kerstmis is een vreugdevolle en gezellige tijd. De tijd tussen sint Nicolaas en kerstmis is sfeervol. Niet in het minst vanwege de vele kadootjes die mensen elkaar geven.
Wie kent niet de blije en vrolijke gezichten van kinderen, wanneer sint Nicolaas op bezoek is geweest. En hoeveel spanning en plezier is er niet af te lezen op gezichten van volwassenen wanneer er onder de kerstboom een pakje voor jou ligt.Eerlijk gezegd ben ik zelf ook gek op kadootjes, dan komt het kind in mij weer naar boven.
Wanneer je een kadootje krijgt, weet je natuurlijk niet wat erin zit. Je maakt het voorzichtig open, knipt de touwtjes door, legt het pakpapier opzij en dan zie je wat je gekregen hebt.“Go, zeg je, wat een leuk kado. Dat had je niet hoeven te doen. Maar ik vind het wel erg mooi.“En de volgende dag bekijk je het nog eens en je vindt het nog steeds mooi. Je bent er blij mee. Wanneer het een boek is - en dat is bij mij vaak het geval
ga ik erin lezen. Dan geniet ik van het kado. Zoals kinderen, die speelgoed hebben gekregen, er onmiddellijk mee gaan spelen. Het kan natuurlijk ook zo zijn, dat je het kado niet zo mooi vindt, zelfs vreselijk, dan laat je dat natuurlijk niet merken, je stopt het weg achter in de kast of je geeft het weg voor de rommelmarkt.
Nou moet ik zeggen, dat ik altijd al mijn geloof, mijn levensovertuiging, dat ik christen ben en ook nog katholiek, gezien heb als een kado. Mijn ouders, mijn school, hebben mij dat gegeven als kado. Ik heb het voor niets gekregen.Het zat goed ingepakt en mijn ouders gaven mij het gevoel, dat zij dat kado ook eens gekregen hadden en veel voor hen betekende.
Dat kado, mijn geloof zal ik maar zeggen, heb ik ook leren uitpakken. Er moest nogal wat papier af, overbodige verpakking.Hier en daar moesten ook wel eens draadjes worden doorgeknipt. Het heeft een hele tijd geduurd voordat ik mijn kado goed uitgepakt had. En zo langzamerhand zag ik wat er onder al dat papier verborgen zat.En dit heb ik ontdekt.
Dat er een goede God bestaat, die ervoor gezorgd heeft, dat ik er mag zijn. Dat Hij mij nooit in de steek zal laten. Dat ik mag geloven,dat mijn leven hier op aarde een geheel vormt met mijn leven na de dood. Hij heeft mij gewild hier op aarde en na mijn dood mag ik bij Hem zijn. Ik mag dan voor zijn aangezicht staan en dankbaar zijn voor het feit, dat ik er was. Hij zal mij maken tot wie ik bedoeld ben, zoals ik moet zijn. En tijdens mijn leven is Jesus Christus een groot voorbeeld. Hij is de weg die wij moeten gaan, hij wijst de richting.
Dat zie ik nog steeds als een kado, als een gave om niks. En daar ben ik erg blij mee, ook al laat ik dat niet altijd merken. Eigenlijk zou dat kinderlijke in ons naar boven moeten komen om te laten merken dat wij blij zijn met ons geloof. Want dat werkt aanstekelijk.Het gebeurt natuurlijk ook wel eens dat ik zo bezig ben met allerlei andere dingen, dat ik het geloof, dat kado, wat op de achtergrond raakt.En dat is jammer. Daarom is het goed dat je hier in dit huis van stilte en gebed weer even tot de orde wordt geroepen.
Er zijn natuurlijk ook wel mensen die het pakje of kadootje van geloof nauwelijks uitpakken, omdat het teveel werk is of omdat ze het niet de moeite waard vinden. Dat kan natuurlijk gebeuren. Maar heb je het eenmaal uitgepakt en het bevalt, dan wil je er ook iets mee doen.
In het evangelie van deze zondag wordt gezegd wat je allemaal kunt doen met je geloof.
In het evangelie van Marcus zegt Johannes:“Wie twee paar kleren heeft, moet er maar een paar weggeven.“Je hoeft blijkbaar helemaal geen spectaculaire dingen te doen.Geef wat je kunt missen. Tegen tollenaars zegt Johannes:“Het werk dat je doet, moet eerlijk en rechtvaardig gebeuren"Tegen soldaten zegt Johannes:“Niet plunderen en mensen uitbuiten.“Wij zouden zeggen: hou je aan de rechten van de mens en wat er is afgesproken. Kort gezegd: wees een goed mens en een goed burger.De filosoof Aristoteles heeft dit eens gezegd. En ik geloof dat hij na ruim tweeduizend jaar nog steeds gelijk heeft.
Maar Johannes laat het niet bij deze woorden. Hij maakt ook een gebaar.Hij wijst naar iemand. Hij wijst naar de messias, de lang verwachte, de rechtvaardige, de gezalfde. Ik durf zelfs zijn schoenveters niet los te maken.Hij is het die ons de weg wijst in het leven en zelf ook de weg is. In tijden van onzekerheid en angst soms is het goed om een gids te hebben. Zijn naam is Jesus uit Nazareth, als een gewoon mens geboren en onder ons geleefd als de gezalfde Gods.