Tweede zondag van de advent (2006)

Vorige week zaterdag hadden we hier de vormselviering. 46 Jongens en meisjes werden toen door de bisschop gezalfd en kregen de hand opgelegd met de woorden: ontvang het zegel van de heilige Geest. Eigenlijk betekent het gewoon: ga op weg in de geest van Jezus Christus.
De bisschop had in theorie bij elke vormeling ook de woorden van het evangelie van vandaag kunnen gebruiken: bereid de weg van de Heer, maak de paden recht. Elke hobbel en obstakel in het leven moet je helpen opruimen, kronkelpaden moet je proberen recht te maken en je moet proberen verruwing en verharding te voorkomen.
De vormelingen zouden zich een ongeluk geschrokken zijn als de bisschop iets soortgelijks tegen hen gezegd zou hebben. Maar misschien zouden ze wel iets beter begrepen hebben waar het om gaat als je de weg van de Heer wil gaan in je leven, als je zegt: ik wil bij die club van mensen horen die zich laten inspireren door de boodschap van het evangelie, die heel concreet met elkaar en voor elkaar de dingen doen die Jezus ons heeft voorgedaan.
Maar je kun je afvragen of wij, volwassenen, wel precies begrepen hebben wat het betekent christenen te zijn, de weg van Jezus te gaan in je leven.
In een krant van de afgelopen week vond ik behalve een foto van het vormsel ook twee artikeltjes die naar mijn idee mooie voorbeelden waren van hoe je concreet de weg van Jezus kunt gaan. Meestal gooien de krantenberichten je dood met allerlei slecht nieuws, maar nu vond ik er een paar heel positieve dingen in.
Het eerste artikel ging over iemand die besmet was met het Hiv virus, het virus dat aids kan veroorzaken. Tegenwoordig zijn er goede medicijnen maar 25 jaar geleden was iemand die seropositief was ten dode opgeschreven en het besmettingsgevaar van hiv-patiënten werd toen sterk overdreven. Het gevolg was dat die mensen gemeden werden als de pest. Angst en onbegrip op de werkvloer resulteerden in regelrechte discriminatie. Meestal werden ze meteen ontslagen als het bekend werd, uit angst dat andere medewerkers besmet zouden worden.
Dat overkwam ook de persoon in het krantenartikeltje. Met hulp van een kerkelijke organisatie liet hij zich omscholen en hij vond na lang solliciteren een baan als maatschappelijk werker. Tegelijk zet hij zich landelijk in om een beter begrip te kweken voor de mensen die seropositief zijn, dat zij bij normaal gedrag absoluut geen gevaar voor anderen zijn. Dat is een heel concrete vorm van obstakels opruimen en kronkelpaden recht maken, van een uitweg banen voor mensen die ten onrechte in een verdomhoekje zaten.
In diezelfde krant stond een artikeltje over een maatschappelijke stage die middelbare scholen hun leerlingen aanbieden. Dat zij enkele uren in de week gaan helpen in een school of in een verzorgingstehuis of bij mensen thuis.
Het artikel ging over twee meisjes die een middag in de week optrokken met een jongeman die flink gehandicapt was door een ongeluk van zes jaar geleden. Hij was heel gelukkig met de aandacht die hij van hen kreeg. Ook dat is heel concreet een vorm van paden recht maken voor iemand die moeilijk zijn eigen weg kan gaan.
Dat is heel concreet een manier om de samenleving toegankelijk te maken voor iedereen, ook voor hen die het moeilijk hebben, die op de een of andere manier buiten de boot vallen. Dat is een manier om ontstane tegenstellingen te overbruggen zodat mensen elkaar echt kunnen ontmoeten en samen kunnen optrekken.
Dat was de opdracht die de profeet Jezus van Nazaret op allerlei manieren in zijn leven heeft waargemaakt. Dat was de opdracht voor Johannes de Doper en al die profeten van het oude testament.
Dat is ook de opdracht voor ieder van ons. Die hebben op ons genomen toen we gedoopt en gevormd werden. Velen lijken in deze tijd die opdracht te vergeten, anderzijds laten we ook oog hebben en houden voor al die mensen die deze opdracht in hun leefomstandigheden heel concreet uitvoeren. Ook in deze tijd van individualisering zijn er gelukkig nog heel veel die op een onopvallende manier bruggen slaan naar anderen, oneffenheden gladstrijken en mensen bij elkaar brengen. Ik hoop dat ook wij bij die mensen horen.