Onlangs was ik op bezoek in de lagere school. Toen ik in een schrift keek van een jongetje van 10 jaar zag ik op de eerste bladzijde een heel lang adres staan. Peter Jansen, Kruisstraat 3 Hoogstraten, Prov.Antwerpen, België, Europa, aarde, Heelal. Wellicht hebben we allemaal als kind weleens zo’n wereldadres geschreven. Meteen voelt zo’n kind dat het in die grote wereld een heel eigen plaats heeft en dat hij de enige is die juist dit over zichzelf kan schrijven. Peter Jansen heeft een heel eigen plaats in de wereld. En hij heeft te maken met dit huis, die straat enz. Hij is er niet van los te maken.
Waarom vertel ik dit?
Omdat in het evangelie Lucas ook op die manier te werk gaat wanneer hij ons Johannes de Doper voorstelt.
God roept niet zo in ’t algemeen, neen, Hij spreekt heel concreet tot een welbepaalde mens op een welbepaald ogenblik in de geschiedenis.
In het vijftiende regeringsjaar, toen Pontius Pilatus landvoogd was, Herodes viervorst onder het hogepriesterschap van Annas en Kaifas. Toen kwam het woord van God over Johannes.
Lucas wil als het ware een contrast maken tussen die grote wereld van machthebbers, Wereldheersers en dat klein menske daar in de woestijn. Dat machteloos ventje want in de woestijn daar heb je geen enkel houvast. Je kan er zelfs geen weg maken want hij waait achter u weer dicht. “Jan van Peerken, uit de brousse of uit de hei zouden wij vandaag zeggen.
En dat kleine menske moet nu juist in die wereld die helemaal beheerst wordt door die machtigen een boodschap gaan brengen.
Gods woord kwam over hem, zegt Lucas. Gods woord overkomt hem. Zoals ne douche over u komt en u helemaal nat maakt, zo komt Gods woord over hem en grijpt hem helemaal aan. Kleine mens in de grote wereld.
Wij zouden ons wellicht afvragen: Kan dat wel?
Lucas verkondigt: Zo is het. Zo komt Gods woord over een mens. Ook nu nog. Daar waar je staat. Of je nu Johannes heet of Peter Jansen, het doet er niet toe.
Cardijn: zijn vader doodmoe, onder het stof van de kolen: “Ik word priester voor de arbeiders. Elke arbeider is een kind van God”. Gods woord kwam over hem.
Tijdens de uitvaart van een moeder van 10 kinderen: “Ik hoorde de priester zeggen wat die vrouw allemaal nog deed in de gemeenschap. Als die dat kan, dan moet ik ook iets doen in de gemeenschap”. Ze werd kernlid van een organisatie. Gods woord kwam over haar… kleine vrouw.
Gods woord komt tot een concrete mens.
Een tweede bedenking is wellicht: Wat kan ik toch beginnen, kleine mens van de boerenbuiten, in een klein land enz…
We zoeken graag uitvluchten en excuses om Gods woord niet te horen.
Collega: dat ge dat nu juist vraagt… “anders gere”.
Johannes was ook maar een kind uit de woestijn, kind van een machteloos volk in een landje waar Herodes baas speelde, in een kerk waar Annas en Kaifas het voor het zeggen hadden en waar Herodes baas speelde. Alle reden om te zeggen: mij niet gezien!
En toch durft Johannes antwoord geven. Hij roept de mensen op tot bekering. Wat de grote profeten gezegd hebben moet eindelijk eens gaan gebeuren.
God moet doortocht krijgen in onze wereld
We moeten er wat aan gaan doen: het trek-weg van Abraham
Dan zal je wat beleven: dan zal heel de wereld het heil zien van Gods wege
De redding die God zelf brengt. Gods belofte wordt herhaald.
Vrede door gerechtigheid. Glorie door vroomheid.
Vrienden, het evangelie is geen verhaal alleen uit het verleden: het is van alle tijden. Het zegt ons wat nu te doen valt, wat ons te wachten staat.
Nu zegt God tot mij en u… concrete mens: “Jan zoon van Zacharias… vul maar in.
Bekeert u! Begin een nieuw leven. Pak het eens anders aan.
Er zijn massa’s versperde wegen, vol kuilen en barricades. Ruim ze op.
Er zijn bergen van misverstand tussen mensen: slecht ze.
Er zijn kronkelwegen van onrecht en bedrog. Maak ze recht.
Wij moeten er wat aan doen. Wij moeten zoals Johannes vanuit onze kleinheid een tegenstroom op gang helpen die recht en liefde wil voor alle mensen.
Zou Welzijnszorg niet zo’n tegenstroom zijn: Samen armoede uitsluiten.
Laten wij ons in die stroom opnemen om zo vrede en gerechtigheid te brengen voor de minsten.