Je moet eens proberen om een belangrijke beslissing te nemen in je leven te midden van oorverdovende muziek in één of andere discotheek. Er zijn ongetwijfeld mensen die het kunnen, maar het zou niks voor mij zijn. Over belangrijke beslissingen wil ik rustig kunnen nadenken en dat kan ik niet als er rondom mij veel kabaal is. Ik ben niet de enige die rust nodig heeft om belangrijke beslissingen te nemen, zelfs jongeren die vaak allergisch zijn aan stilte, moeten toegeven dat ze af en toe de stilte opzoeken om alles eens op een rijtje te zetten en te kunnen nadenken. Het hoeft ons dus niet te verwonderen dat ook Jezus zich voor Zijn openbaar leven terugtrekt om alles eens op een rijtje te zetten. Hij heeft zich net laten dopen door Johannes en daar al voelde Hij aan dat er meer aan de hand was dan bij die andere mensen die zich lieten dopen. Daar al moet Jezus beseft hebben dat God grote plannen heeft met Hem. Maar wat zijn dan die grote plannen? Is het niet veiliger, comfortabeler een andere weg te zoeken in het leven en God het zwijgen op te leggen? Zo’n vragen, daar vind je niet zomaar een antwoord op. Maar zie, de Geest drijft Hem naar de woestijn. De woestijn, een belangrijke plaats in de geschiedenis van God en zijn uitverkoren volk. Daar verbleef Hij veertig dagen, net als Mozes die 40 dagen bij God was op de berg, net als Elia die veertig dagen naar God zocht. En zelfs daar waar de mens op zichzelf aangewezen is, lijkt het paradijselijk: Hij verblijft bij de wilde dieren en er zijn ook nog engelen die voor Hem zorgen. Het lijkt wel een voorbode van Franciscus die de wolf temt. Wat wil Marcus ons hier vertellen? Wat hij echt wil vertellen, zullen we wel nooit weten, we kunnen alleen maar gissen. Misschien staan de wilde dieren hier wel voor al die dingen die ons zo in hun greep hebben dat we er angstig aan vasthouden. Als Jezus verblijft bij die wilde dieren, wil dat misschien zeggen dat Hij ze getemd heeft. Franciscus leert ons dat dit enkel kan als “de wolf in onszelf” getemd is. Jezus heeft dus niet alleen de satan weerstaan, Hij heeft ook innerlijke rust gevonden om de wereld op een positieve, beminnende manier tegemoet te treden, een echte ramp voor demonen.
En wat kan een mens van deze tijd met al dit moois aanvangen? Misschien zou de vasten ook voor ons een beetje woestijntijd kunnen zijn, even loskomen van de luxueuze levensstijl waar we alle dagen in ondergedompeld worden om weer echt vrij te zijn. Misschien is het niet zo moeilijk om te ontdekken dat er ook in ons leven nog heel wat dingen zijn die we niet (meer) onder controle hebben en die nochtans onder controle te brengen zijn. Misschien hebben ook wij wel de indruk dat we te veel geleefd worden in plaats van zelf ons leven onder controle te hebben. Op zo’n momenten kan de vasten heel zuiverend werken. Maar misschien hebben wij, meer nog dan Jezus, engelen nodig, boodschappers van God die ons weer uitleggen hoe het anders kan. Die engel kan een goed gekozen bijbeltekst zijn, een mooie preek, een intens gebed of een vriend(in) die je weer op het goede spoor zet, … Het is gewoon iets of iemand die je doet loskomen van alles wat je leven momenteel beheerst en je eigenlijk onvrij maakt. Het is iets of iemand die je losrukt van afgoden die je alleen maar verknechten om je terug te brengen tot de God die je wil vrij maken voor anderen. Het komt er dus op aan weer te kiezen voor het essentiële en de andere verlangens en lusten te weten bedwingen. Dat is natuurlijk gemakkelijker gezegd dan gedaan, want we zijn een bepaalde levensstijl gewoon en het is ook niet altijd eenvoudig om te onderscheiden wanneer iets of iemand je onvrij maakt of je gewoon helpt in het leven. Op zich is er niks tegen computers en TV en gsm en meer van dat fraais, we moeten er alleen op letten dat zij ons leven niet gaan beheersen. Vasten kan dus een uitgelezen kans zijn om eens rustig na te denken over wat we eigenlijk willen doen met ons leven. Jezus heeft er in de woestijn voor gekozen om de weg te gaan die God voor Hem uitgestippeld had. Maar het blijft niet bij een weg uitstippelen, je moet hem ook effectief gaan. Nadat Jezus alles op een rijtje gezet had en zich innerlijk herbrond had, ging Hij overal gaan verkondigen dat het Rijk Gods nabij was. Daar waar mensen zich vrij maken van dwingelandij kan het Rijk Gods ook echt doorbreken. Vasten is dus meer dan een innerlijk bekering. Die bekering die je weer richt naar wat echt belangrijk is, vormt je uitvalsbasis om het goede nieuws van God te verkondigen en te proberen zijn. Daar waar onkruid gewied wordt en mee-eters vernietigd, daar kan nieuw leven groeien. Had Jezus toegegeven aan de satan en gekozen voor zichzelf, dan zou Pasen niet mogelijk geweest zijn.