Christus is verrezen. Alleluia! Hij is waarlijk opgestaan. Alleluia!
Gods scheppingslicht omringt ons. We zien leven om ons heen in de natuur. Er is leven volop. Dat leven vieren wij. Het is het leven dat door God geschonken wordt. Het is waarachtig leven dat geworteld is in zijn Woord. Dat leven wordt in ons gevoed door Gods nabijheid die wij vieren in de sacramenten. Vannacht zijn zeven mensen door doopsel en vormsel in de kerk opgenomen. Wij hebben allen onze doopbeloften vernieuwd en God heeft ons een teken van zijn genade geschonken in Christus die als een nieuw licht over ons is opgegaan.
Mogen wij op deze morgen opnieuw gevoed worden door deze eucharistie die voorbode is van een nieuwe wereld: Gods koninkrijk dat dichtbij is. Gods rijk van leven en liefde dat bij ons is uitgezaaid.
Welcome to all our English-speaking guests who celebrate with us this holy Easter. The discovery of the empty tomb and the recognition of the risen Christ change our world and our lives. God sends his message of everlasting love to mankind. May we all understand this message and receive new life in the risen Christ.
Bienvenue à tous et à toutes de la langue française qui célèbrent avec nous la Pâques du Seigneur. La découverte du tombeau vide et la reconnaissance du Christ vivant changent notre monde et nos vies. Dieu nous envoie son message de l’amour perpétuel pour l’humanité toute entière. Pourrions-nous recevoir ce message d’espérence et la nouvelle vie avec le Christ ressucité.
Herzlich Wilkommen an allen der Deutschen Sprache die heute mit uns Ostern mitfeiern wollen. Die Entdeckung des leeren Grabes und die Begegnung mit der auferstandenen Christus ändern unsere Welt und unser Leben. Gott schicket uns die Botschaft seiner dauerhafte Liebe für die ganze Mensheit. Das wir diese Botschaft der Hoffnung empfangen können und das neue Leben mit dem lebendigen Christus.
Bienvenidos a todos los hispanoparlantes venidos a celebrar esta Pascua con nosotros. El descubrimiento de la tumba vacía y el reconocimiento del Cristo vivo cambia nuestro mundo y nuestras vidas. Dios nos envía su mensaje de amor eterno a toda la humanidad. Que podamos nosotros comprender este mensaje y recibir la vida nueva en el Cristo resucitado.
Vrijdagavond was Andries Knevel in gesprek met Jeroen Pauw over de verrijzenis. Het was eigenlijk geen gesprek. Het was meer een botsing van twee standpunten. Pauw verwachtte een verklaring van iets wat volgens ons verstand niet mogelijk is: een mens die dood was en dan weer leeft. Ofwel de mens in kwestie was niet dood, ofwel het verhaal klopt niet en is er geen sprake van verrijzenis. Pauw hoopte natuurlijk dat Knevel de verrijzenis zou relativeren zoals hij dat onlangs deed met het scheppingsverhaal van de zeven dagen. Knevel heeft dat gekenschetst als een religieus mythisch verhaal en niet als een feitelijke weegave van de oorsprong van onze wereld. Moeten we de verrijzenis niet ook als een mythe zien? Het is jammer dat een gesprek over de centrale gedachte van het christendom object is van zo’n armoedige discussie die uiteindelijk niets oplevert.
De verrijzenis van Christus is niet zomaar een feit dat op zichzelf staat. Alsof het een soort wonder is van een dood lichaam dat weer in beweging komt. De opstanding betekent geen herstel van het lichaam tot het bestaan zoals wij dat kennen. Christus is opgewekt tot een nieuw bestaan, een leven dat niet meer ongedaan kan worden, een leven dat niet meer onderworpen is aan de krachten van dood en zonde, maar dat vervuld is van Gods levensadem, zijn heilige Geest.
De Schriften ademen opstanding. Steeds opnieuw ervaren gelovige mensen opstanding: daar waar geen leven mogelijk is, biedt God zijn trouw die bron van nieuw leven blijkt te zijn. Dat is een lange geschiedenis die loopt van de bevrijding van de slavernij uit Egypte die we vannacht samen met Israël gevierd hebben, tot aan bijzondere getuigenissen vanuit de concentratiekampen van de Tweede Wereldoorlog waar de meest recente glas-in-loodramen in ons kerkgebouw van getuigen die gewijd zijn aan Titus Brandsma en Edith Stein. Waar leven naar menselijke maatstaven onmogelijk is, komt God aanwezig en de mens die ontvankelijk wil zijn voor die aanwezigheid getuigt van opstanding.
Wie kan ontvankelijk zijn voor die aanwezigheid? Waarom blijven mensen zich verzetten tegen het teken van de verrijzenis en kunnen zich niet in geloof en vertouwen daaraan overgeven? We kunnen het vergelijken met het bespelen van een viool. Dat is toepasselijk op deze ochtend nu ons koor begeleid wordt door een aantal strijkers. Je hebt een aantal snaren tot je beschikking en alleen als je die allemaal gebruikt, komt het muziekstuk tot leven. Wanneer je alle noten op één enkele snaar probeert te spelen, dan gaat het niet lukken, terwijl die ene snaar toch veel mogelijkheden biedt.
Wie de boodschap van de verrijzenis wil verstaan, wie zich wil openen voor de aanwezigheid van God, probeert in zijn leven nieuwe snaren toe zoeken die een nieuw klankkleur geven aan het leven. Wie alles maar op één snaar wil spelen, maakt van zijn leven een armoedig, enkelvoudig, ééndimensionaal muziekstuk. Veel mensen proberen de verrijzenis te verstaan binnen hun kaders van de moderne wetenschap, binnen de grenzen van hun menselijke dagdagelijkse denken.
Het kader van de Schrift helpt ons echter om meer dan één snaar te bespelen in ons leven. De doop die we vannacht vernieuwd hebben biedt ons leven een andere toonaard. Door het doopsel herkennen we ons eigen leven als een vrucht van Gods liefde.
In de doop van Christus hebben we de stem van de Vader kunnen verstaan die zegt: “Dit is mijn geliefde Zoon.” Vandaag, nadat we Goede Vrijdag getuige waren van Christus’ doop in het bloed, van zijn ondergang in lijden en dood, verstaan we opnieuw Gods stem in de verrijzenis, in de getuigenis van het lege graf en in de verkondiging van de engelen: “Wat zoek je de levende onder de doden? Hij is niet hier, Hij leeft! Ga naar Galilea; daar zul je Hem ontmoeten.” Zet je leven op een ander spoor. Niet het spoor van het leven zoals de dagelijkse wetenschap dat ziet, maar het leven zoals God dat ziet en zoals Christus het in Galilea in al zijn gesprekken, ontmoetingen en wonderen heeft laten zien.
De drie leerlingen van Paasmorgen: Maria Magdalena, Petrus en Johannes hebben nog een weg te gaan om dit teken te begrijpen, zij moeten nog leren de andere snaren van hun leven te bespelen en in gebeurtenissen in hun leven die ze niet kunnen begrijpen, Gods hand te herkennen. Het nieuwe bestaan van Christus neemt hen mee naar een nieuwe toonsoort in hun leven.
Wijzelf, wij verstaan de verrijzenis als een boodschap van Godswege aan onszelf, heel persoonlijk. Ook ons is dat perspectief geschonken: leven vanuit Gods Geest, leven zonder begrenst te zijn door de dood, maar een leven leiden dat oneindig is en onbeperkt omdat het uit God is. Wie dat perspectief verstaat, kan Pasen vieren met een vernieuwd hart en een nieuw gemoed dat geworteld is in de verrezen Christus.
Zalig Pasen! Amen