Jerusalem een stad met veel geld
Een rijke stad met veel kansen
voor wie tot de gelukkige bovenlaag hoorde
Van alles te krijgen voor wie het kon uitgeven
Alle weelde en rijkdom, nog herkenbaar
Tot de dag van vandaag,
Maar niet alleen de grote stad van heel het Joodse volk
Ook het centrum van het land
Omdat er de tempel was,
Met de ark waarboven de aanwezigheid van de Heer.
Een gelukkig volk dus:
Rijk van bezit, vol met vermaak en amusement
En God in hun midden …
Maar dan de profeet
Toen en nu van die lastige mensen
meestal niet zo praktisch
En met weinig oog voor de werkelijkheid zoals die nu eenmaal is
Komt die profeet zeggen
Dat dit allemaal Gods bedoeling niet kan zijn
Dat we heel anders moeten gaan leven…
wat een gezeur.
Hoe kan dat nu,
God zelf heeft ons hier gebracht
Hij woont toch in ons midden
In de ark van het verbond
En al die rijkdom
Is toch een teken van zijn uitverkiezing…
Wij, wij herkennen als we goed kijken
wel iets van die tevredenheid
we hebben ons natje en ons droogje
we doen mee aan de actie kerkbalans
en de vastenactie
en we doen nog wel eens iets extra’s.
Ja, ook als christen gaat het zo slecht nog niet.
We gaan zelfs naar de kerk…
en we denken na over God
de afgelopen veertigdagen nog extra…
Maar als er een profeet opstaat
ontdekken we dan ook niet dat we
te zeker zijn van onzelf
dat we minder aan gerechtigheid doen
dan goed zou zijn?
Hebben we niet teveel de waarheid,
De wereld, in onze handen
Hebben we niet het gevoel er al te zijn?
Terwijl rondom ons het maar doorgaat
op kleine schaal
het geweld in gezinnen en in relaties -
een jongen die om een simpele muziekspeler wordt neergestoken -
Of hier in onze eigen stad een schietpartij
Een jongen van 16 het slachtoffer;
Of hier in de regio
Een ongeluk met de motor, bravour op de late avond
En breder om ons heen
Zovelen die zoeken naar geluk en zin in het leven
maar we zijn blijkbaar niet zo aantrekkelijk
stralen blijkbaar niet zoveel evangelie uit
dat ze het bij ons christenen zoeken
Ons geloofsgetuigenis is blijkbaar niet zo sterk
we zijn niet zoveel gist als we zouden moeten zijn,
niet zoveel zout
niet zoveel licht
als nodig is …
Sommige streken de wereld in brand
En we weten het maar doen we er iets aan?
Onverschilligheid en traagheid:
och wat kan ik, wat kunnen wij
dat is veel te groot voor ons;
Doden iedere dag, Irak,
Geweld en misbruik van mensen…
overal ter wereld
Kan dit zo nog lang doorgaan
Moet God daar niet iets tegendoen
Als hij zijn naam wil waarmaken?
en als wij het erbij laten zitten?
Heeft het Gods Volk op weg
zich niet teruggetrokken op een veilige parkeerhaven
kijkt een beetje de kat uit de boom…
De profeet waarschuwt ons…