Feest van de Heilige Drie-eenheid (2009)

We zijn gewend om een viering altijd te beginnen met “in de naam van de Vader en de Zoon en de heilige Geest”. Verbeeldt u zich eens dat ik een viering zou beginnen met “in de naam van de Moeder en de Dochter en de heilige Geest”. Dat zou denk ik de nodige commentaren oproepen en waarschijnlijk ook een veroordeling door Rome. Maar in theorie zou het best kunnen.
Ons Godsbeeld komt hoofdzakelijk uit de joodse traditie en dat was een uitgesproken mannenmaatschappij. Vanzelfsprekend werd God als mannelijk gezien en aangesproken. De vrouw hoorde in die tijd alleen in de keuken thuis en het was ondenkbaar God te zien als een vrouw. Als de joodse samenleving matriarchaal was geweest dan hadden ze God wellicht wel als vrouw gezien.
Maar goed, God is geen vrouw, maar ook geen man, daar staat hij boven. Hij wordt Vader genoemd omdat we geloven dat hij als elke menselijke vader goed wil zorgen voor zijn kinderen. Maar hij heeft natuurlijk evenzeer trekken van een menselijke moeder, zoals zorgzaamheid, goedheid, liefde, zo wordt hij toch voorgesteld in veel bijbelse teksten.
Bij de zoon denken we aan Jezus, de profeet van Nazareth. Hij was op heel bijzondere wijze Gods gezicht in de wereld. Maar in theorie had Jezus evengoed een meisje kunnen zijn. In de joodse samenleving van toen had dat wellicht wat moeilijk gelegen, maar ook een vrouw had heel goed Gods gezicht in de wereld kunnen zijn. Waarom niet? Maar het is een feit dat Jezus een man was, dus spreken we van de zoon van God.
Tegelijk moeten we niet vergeten dat alle mensen kinderen van God zijn, dat wij allemaal God mogen aanspreken met onze Vader. dat ons aller levensopdracht is: het gezicht van God te zijn in deze wereld, ieder van ons op zijn eigen manier, naar zijn eigen mogelijkheden. M.a.w. we moeten allemaal die God die het goede wil voor iedereen handen en voeten geven in ons concrete leven. En daar hebben we de heilige Geest voor nodig, de Geest van de Vader en de Zoon.
En die Geest werkt echt niet alleen in mannen. zoals men in onze kerk wel eens lijkt te denken. Het is echter een feit dat die Geest van God, die Geest van Jezus meer vrouwen dan mannen in de beweging zet. Als je kijkt naar alle mensen die actief zijn in de geloofsgemeenschappen, dan zijn op de meeste plaatsen de vrouwen in de meerderheid.
Traditiegetrouw houden we het toch maar bij de Vader en de Zoon en de heilige Geest als de drie-ene God. Die term van drie-ene God komt niet van Jezus zelf, die is paar een paar eeuwen later uitgevonden. Maar het is wel een goede benaming voor het mysterie God. God is te groot, te complex om Hem in één woord te vangen.
God wordt wel eens vergeleken met de zon: je kunt niet in de zon kijken, dan word je verblind. Maar je kunt wel om je heen kijken en alles zien zoals het verlicht is door de zon. God kun je niet zien, maar zijn licht schijnt wel in Jezus, mensenzoon en zoon van God genoemd.
Als je naar hem kijkt, heb je ook, een beetje, een beeld van God De joden was het vroeger en nu streng verboden om een beeld maken van God want elk beeld vertekent die onzichtbare God. Dat geldt niet alleen voor stenen beelden maar ook voor beelden in ons hoofd. Maar in Jezus werd Hij toch een beetje zichtbaar, in zijn goedheid voor de mens in nood, zijn aandacht voor de zwakken en gekwetsten. Hij was als een zoon die een aardje naar zijn vader had, Gods Geest was op bijzondere wijze werkzaam in hem.
Maar door diezelfde Geest zijn we allemaal zonen en dochters van God, zijn we allemaal geroepen om op Jezus te lijken, en wie op Jezus lijkt, lijkt op God. Over het mysterie God zijn dikke boeken geschreven, dat mag gerust, maar als je niet kijkt naar het wonder van het leven, de schoonheid van de natuur, het goede dat mensen doen aan elkaar, dan zie je niets van God, dan is en blijft hij een ver van mijn bed show. Onze Vader in de hemel, zo schitterend zichtbaar geworden in de Zoon, in Jezus van Nazareth, wil in de Geest ook zichtbaar worden in ieder van ons, als we Hem tenminste daartoe de kans geven.