Gebiedend en bevrijdend is Jezus’ woord: ‘Ik zeg u, sta op, neem uw bed en loop’! Het is een echo van Gods woord, het is Gods woord zelf, dat terzelfder tijd gebiedt en bevrijdt. Zo is het priesterwoord in het biechtsacrament, dat Jezus’ woord tot op heden werkzaam maakt: ‘Onze Heer Jezus Christus moge u vergiffenis schenken en op zijn gezag schenk ik u vergiffenis. Ga in vrede’. Het is hetzelfde woord dat gebiedt en bevrijdt. ‘Ga’ is een bevel. ‘Ga in vrede’ is een bevrijding. Hoeft het te verwonderen dat dat priesterwoord, zoals vroeger het woord van Jezus, ergernis wekt bij de enen en blijdschap bij de anderen?
Gods gebiedend en bevrijdend woord is bovendien eenvoudig. Het is een woord van liefde. En liefde wekt ergernis of blijdschap. Wie zich ergert vindt dat het ernstiger moet. De zondaar moet gestraft worden. Hij mag er niet zo gemakkelijk terug bij zijn. Eigenlijk moest hij zondaar blijven. Geen vergiffenis! Hij moet ervoor boeten. Het is zijn eigen schuld. Voor goed moet hij met de vinger gewezen worden. Hij kan er nooit meer bij. Het kan nooit meer zijn als vroeger.
Wie blij is om de vergiffenis is blij zonder meer. Hij heeft wie gezondigd heeft lief. Hij had hem altijd lief, voor en na de fout. Hij vindt het normaal dat de vergiffenis eenvoudig is. Hij vindt dat de fout al genoeg gewogen heeft. De vergiffenis moet er niet nog een gewicht bovenop leggen. Hij voelt zich zelf bevrijd. als zijn broeder bevrijd is.
De manier waarop gij vergeeft openbaart wie ge zijt. Vergeven en vergeten is moeilijk. Er blijft altijd iets hangen van de schuld. De belediging is nooit helemaal vergeten. De ontrouw heeft de weg bereid voor nieuwe ontrouw. En dit onderhoudt het wantrouwen.
Naar Gods ‘beeld en gelijkenis’ geschapen, leert gij ook van Hem de vergiffenis. Ook zijn manier van vergeven openbaart wie Hij is. Kan Hij vergeven en vergeten? Blijft bij Hém altijd iets hangen van onze schuld? Is bij Hém de belediging ook nooit helemaal vergeten? Hij weet dat wij opnieuw ontrouw kunnen zijn. Is Hij daarom voor goed wantrouwig tegenover zijn mens? Kijkt Hij nog om naar Adam en Eva?
Luister opnieuw naar Jesaja en op al deze vragen vindt ge het antwoord van de profeet. ‘Dit zegt Jahwe: Denk niet meer aan het verleden en sla geen acht op wat reeds lang voorbij is. Ik onderneem iets nieuws. Het begin is er al. Ziet ge het niet’?
‘Vergeven en vergeten’ vindt ge ook niet bij God. Hij herinnert zich het kwaad. ‘Gij zijt Mij met uw overtredingen tot last geweest ‘Ge hebt door uw zonden mijn geduld op de proef gesteld’. Nee, Jahwe vergeet niet, als een onverstandig of ongevoelig mens. Zijn vergiffenis is niet banaal en niet gemakkelijk. Zij is niet belachelijk. Zij is bewust ‘Desondanks vergeef Ik u, omwille van Mijzelf, uw ongerechtigheden en denk Ik niet meer aan uw zonden’. Jahwe vergeet niet, Hij herbegint. ‘Omwille van Mijzelf’, zegt Hij, dat wil zeggen: uit liefde. Hij kan als het ware niet anders. Hij heeft zijn volk zijn liefde gegeven.
Jezus’ vergiffenis is ook zo. Hij geneest de lamme, meer nog, Hij vergeeft hem zijn zonde, uit liefde, omwille van de liefde van zijn Vader. Deze liefde is ook de zijne. De liefde vergeet niet. Maar zij vergeeft en maakt alles nieuw.
Op de vraag wat gemakkelijker is, de zonde te vergeven of de lamme te doen lopen, zullen de schriftgeleerden nooit antwoorden. Het ene willen ze niet en het andere kunnen ze niet. De lamme moet in zijn zonde blijven en er bovendien zichtbaar het teken van dragen. Dat is althans hun blinde opinie. Velen zijn machteloos en willoos om goed te doen. De haat maakt hen blind.
Er is ook de blindheid van de liefde. Het is de verblinding van het overvloedig licht van de vergiffenis van Jezus en van zijn en onze Vader.