Ik herinner me heel levendig een verjaardagsbezoek bij een oude vader in een bejaardentehuis. Hij was bezig met het uitpakken van het verjaardagscadeau van zijn dochter. Het waren allemaal mooie, praktische dingen: een doos bonbons, een fles aftershave, een goeie fles jenever, een warme tricot. Zijn dochter, een rijke zakenvrouw had er ook nog een voorgedrukte verjaardagskaart bijgevoegd met haar handtekening. Het verwonderde mij dat die goeie oude man toch somber keek, bijna boos. Ik vroeg hem of hij met dit alles niet blij was. Waarop hij alles van zich af stootte en zei: “daar steekt geen liefde in”. En hij had gelijk. Zijn dochter had hem toch een paar persoonlijke woorden kunnen schrijven of hem komen uitnodigen voor een bezoek.
“Daar zit geen liefde in, zo is het dikwijls. Het uiterlijke stemt niet overeen met het innerlijke. De uiterlijke schijn is mooi, maar als het innerlijke ontbreekt is zelfs het mooiste geschenk niet echt.
Bij een echt geschenk hoort meer: mijn tijd, mijn meeleven, mijn liefde, in één woord: ikzelf hoor en bij. En dát is niet altijd gemakkelijk om geven.
Het evangelie van vandaag vertelt ons over een weduwe en over haar pover offer. Ze gaf inderdaad niet veel: twee frankskens. Maar Jezus zag dieper, Hij zag in haar binnenste. Zij gaf het, zo lezen we, het levensnoodzakelijke, d.w.z. zij gaf zichzelf. Nu begrijpen wij waarom er staat dat zij twee geldstukjes gaf. Zij had er eentje kunnen geven, dan had ze zelf ook nog iets gehad. Maar neen, zij gaf alles wat zij had, alles waarvan ze leven moest.
Als men geeft komt het er niet op aan hoeveel men geeft. Alleen komt het eropaan zich helemaal voor God te openen, zodat er ruimte is in het hart voor God. Zulk geven, zulk een offer is echt. Het uiterlijke stemt helemaal overeen met het innerlijke. In de uiterlijke gave toont zich de innerlijke gezindheid.
De gave van de arme weduwe maakte haar geloof duidelijk: mijn leven behoort mij niet toe, het behoort aan God en Hij zal altijd voor mij zorgen. Offeren is niets anders dan iets van het gekregene teruggeven aan God, als een teken van dank en aanbidding.
Het offer betekent niet altijd geld geven. Het penninkske van de weduwe is niet noodzakelijk een geldstuk, het kan ook een vriendelijk woord zijn. Als iemand zijn vertrouwen geeft, geeft hij meer dan geld. Als iemand zijn tijd geeft, brengt hij dikwijls meer geluk dan met geld. Het kan ook een ziekenbezoek zijn, een praatje met een bejaarde. Het komt er ook niet op aan hoeveel je geeft. Die oude man in het bejaardentehuis had zeker genoeg gekregen, maar er zat geen liefde in, het cadeau was niet echt.
De evangelist Markus wil in het evangelie van vandaag ook verwijzen naar Jezus die zichzelf gaf tot het uiterste. Het verhaal van de arme weduwe staat in het Marcusevangelie juist voor de lijdensgeschiedenis van Jezus. Hij zal zijn leven geven als offer voor velen.
De weduwe vertrouwt meer op God dan op haar laatste cent. Zij deed het met heel haar hart uit liefde voor de tempel. Jezus gaf ook alles wat Hij had tot het laatste toe, uit liefde voor zijn Vader en voor de mensen.