Andere ogen (2009)

Leest U ook wel eens de stukjes in de krant, waarin mensen hun mening over van alles en nog wat kunnen spuien? De publieke tribune heet ‘t. Of in elk geval zoiets dergelijks. Het gaat over PSV en hoe slecht de huidige doelverdediger Issakson zijn werk doet in de goal. Het gaat natuurlijk over de DSB bank en hoe slecht Scheringa het heeft gedaan, of minister Bos, of Meneer Lakeman of de werknemers van de bank zelf. Het gaat ook over de economie en hoe verschrikkelijk het daar mee gaat volgens sommige zwartkijkers. Het gaat over de huizenprijzen en over makelaars, die het er allemaal zelf naar gemaakt hebben. Het gaat over hangjeugd en jongeren die teveel overlast veroorzaken. Het gaat over slechte voorzieningen voor ouderen, over de gemeentebesturen die altijd te traag, te langzaam of zelfs over tijd zijn. Er wordt gezanikt over te hoge kosten, te lage uitkeringen, over een pastor die te ouderwets is of veel te modern, over onderwijzers die te streng of te slap zijn. Kortom… het zijn dikwijls verhalen over mensen die het niets vonden, niets vinden en die ook nog eens vinden dat het ook nooit iets zal worden. Zwartkijkers, die niet zien, niet willen zien dat er ook een andere manier is om naar de werkelijkheid te kijken.
Zulke zwartkijken lopen er ook rond in het evangelie van deze dag. Bartimeus, een blinde bedelaar roept Jezus en vraagt zijn medelijden. Hij vraagt niet om een tovertruc, maar om medelijden, medeleven dus.
Maar de zwartkijkers in het evangelie snauwen hem toe dat hij zijn mond moet houden. Zij vinden hem lastig, vervelend, een hopeloos geval. Jezus roept hem bij zich en kan zijn weg vervolgen. Zijn vertrouwen is zijn redding zegt Jezus. De zwartkijkers in het evangelie hebben van hem veel te leren, want zijn groot vertrouwen in Jezus en zijn woorden, maken dat hij blind al zien kon. De zwartkijkers, die hem het licht in de ogen niet gunnen kunnen weliswaar kijken met hun ogen, maar zien niets in hun omgeving wat de moeite waard is, hebben geen vertrouwen in het leven in de komst van Jezus. Ze zijn zo’n beetje de publieke tribune van de krant van vandaag in hun eigen tijd. De klagers, de zwartkijkers, de mensen die altijd wel wat aan te merken hebben. Ook voor hen heeft Jezus een boodschap. Kijk eens met andere ogen naar de wereld, naar mensen die zich inzetten voor het een of ander. Kijk eens niet met ogen van kritiek, maar met ogen van verwondering, vertrouwen, hoop, geloof en liefde en je zult zien… ja je zult zien dat de werkelijkheid anders kleurt. Het grauwe gaat er af en je kunt de kleuren van de herfstasters, de goudgekleurde bladeren en het avondrood langs de randen van de wolken zien i.p.v. te mopperen over de blaadjes in de tuin , over de regen en over dat het zo vroeg al donker is. Kijken met andere ogen: geloofsogen. Dan wordt werkelijkheid wat jeremia al in de eerste lezing zegt over God: “Bedroefd gingen zij heen, maar getroost leid ik hen terug”. De publieke tribune in de krant is dan een vreselijk lot beschoren. Er komen geen klaagbrieven meer en moet opgeheven worden. Ja werkelijk… als dat zo zijn …dan is het rijk van God weer een stukje dichterbij.