Twijfel in je hart (2009

Waarom die twijfel in je hart?

Wie van ons is nou nooit eens verliefd? Iedereen heeft die vlinders in zijn buik toch wel eens ooit gevoeld. Iedereen voelt ze nog wel eens fladderen, toch? Maar dat gevoel van heftige verliefdheid is er niet altijd. Dat gevoel van zeker weten, dat die ander het helemaal is, het einde is, is er niet altijd. In een relatie is er ook een hoop gedoe, geworstel, leren afstemmen op elkaar en tegen elkaar aanlopen en kameraadschap die veel kan lijden. Soms dan twijfel je ook aan elkaar. Is deze het nu echt voor mij? Al ben je jaren lang getrouwd, het gevoel kan je zomaar overkomen. En toch blijf je dan ook bij elkaar, worstel je en je vecht je verder zo lang het kan en ervaar je na de twijfel ook weer momenten van innige verliefdheid.

Liefde lijkt wat dat betreft erg op geloven. Soms dan weet je zeker: Ja, God is er voor mij en zal er altijd voor mij zijn. Iemand zei laatst in een zwaar gesprek tegen me: Ik heb in mijn leven momenten van hemelse vrede ervaren. Momenten dat alles goed voelde, in harmonie was, maar het waren momenten, die je even beleefd en daarna wordt alles weer gewoon, maar ik ben ze nooit vergeten.
Soms ervaar ik het zelf zo in onze kerk. Dan zingen we aan het begin een lied en voel ik oprecht van zo moet het zijn, zo is het goed: verbondenheid met elkaar en met God.
Dan weet je precies waarom het ook alweer gaat in een geloofsgemeenschap en waarom het zo belangrijk is om samen kerk te zijn.
Maar soms twijfel je ook net als de leerlingen van Jezus in het evangelie. Jezus was dood, maar enkele vrouwen waren naar het graf toegegaan en daar vonden ze hem niet. Voor hen was het duidelijk: Jezus leefde. Hoe dat wisten ze niet, maar ze waren helemaal in de wolken. Hij is niet dood. Hij leeft. Ze wisten het haast zeker! Maar de leerlingen zijn in de war. Er waren er ook die hem op weg naar Emmaus hadden herkend in iemand die met hen meeliep. Een bijzonder moment, maar ook dat moment ging weer voorbij. En dan staat Hij opeens in hun midden. Ze denken aan een geest. Ze zijn vol vragen en twijfels en op een moment zien ze dat Hij het is, dat Jezus leeft. Ze kunnen niet verklaren hoe. Ze weten echt niet hoe het zit. Het is als met verliefd zijn. Ze voelen diep in hun hart, in hun hoofd, in hun buik, dat Jezus bij hen is, hen nooit alleen zal laten en dat ze zijn boodschap verder moeten dragen naar iedereen die het horen wil.
Na hun verdriet en na hun twijfel is het een prachtig moment van beleving dat God dichtbij hen is en zal blijven, maar ook dit moment gaat voorbij. Het zijn momenten waarop de leerlingen sterk geloven in de verrezen Christus maar het zal nog lang duren voor ze dat werkelijk in hun leven toelaten.
Zo ging het met de leerlingen en gaat het zo ook niet met ons?
Soms dan ervaren we dat God in ons leven een grote rol speelt, maar soms denken we: waar is Hij nu? Als je vriend veel te vroeg sterft of een orkaan levens vernietigt, of mensen elkaar afslachten in naam van het geloof. Op zo’n moment kan twijfel weer toeslaan en wordt het fijne gevoel van wat geloven is, weer teniet gedaan. Geloven is vertrouwen, soms zeker weten en voelen, maar soms ook twijfelen en wanhopen en vragen of God werkelijk met ons is begaan. Geloven is geen kant-en-klaar pakket, maar een proces, waarin je groeit en leeft, soms heel duidelijk, maar op andere momenten met heel veel vragen. Wij zijn niet veel anders dan de leerlingen van Jezus of die andere volgelingen van Jezus in het begin van de kerk. Vragen en twijfels horen bij het geloof, als je die nooit hebt of nooit voelt, kan er nauwelijks sprake zijn van oprecht geloof. Maar soms dan er zijn er momenten in het leven, dat je het helemaal zeker weet, dat je voelt dat God bij je is, dat Hij er voor je is en achter je , je helemaal omgeeft, dat het even Pasen is om dan weer verder te gaan om te proberen, ook al is het wel eens moeilijk, om te leven in Zijn Geest.